Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

Σπουδαία ανακάλυψη στην αρχαία πόλη της Πέτρας στην Ιορδανία.

Σπουδαία ανακάλυψη στην αρχαία πόλη της Πέτρας στην Ιορδανία ανανεώνει το διεθνές ενδιαφέρον για μια περιοχή που δεν είναι απλώς από το 1985 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς υπό την αιγίδα της UNESCO, αλλά και δημοφιλής τουριστικός προορισμός για τους μεγάλους και διάσημους του πλανήτη: από το ζεύγος Σαρκοζί - Μπρούνι και τη Μαντόνα μέχρι τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και τον διάδοχο της Ισπανίας Φελίπε παρέα με τη σύζυγό του Λετίσια. 

Ενα νεαρό αγόρι που παίζει αυλό είναι από τις ωραιότερες ζωγραφιές που αποκάλυψαν συντηρητές του Ινστιτούτου Courtauld του Λονδίνου Οπως αποκάλυψε χθες η εφημερίδα «Ομπσέρβερ», δύο κορυφαίοι Βρετανοί συντηρητές του Ινστιτούτου Courtauld στο Λονδίνο, που είχαν προσκληθεί επίσημα από τους Ιορδανούς, ολοκλήρωσαν ύστερα από τρία ολόκληρα χρόνια τη δουλειά τους σε σύμπλεγμα σπηλαίων στη «Μικρή Πέτρα», πέντε χιλιόμετρα απόσταση από τη μεγάλη, στο φαράγγι Σικ αλ-Μπαρίντ. Και έφεραν στο φως τοιχογραφίες ελληνιστικού ύφους ηλικίας 2 χιλιάδων χρόνων, εκπληκτικής τέχνης και ομορφιάς. Τις θεωρούν, μάλιστα, ανώτερες σε αξία και από τις περίφημες ρωμαϊκές ζωγραφιές στο Ερκολάνο (Herculaneum), μεταξύ Νεάπολης και Πομπηίας, που είναι επίσης εμπνευσμένες από την ελληνιστική τέχνη.
Οι ζωγραφιές αποκαλύφθηκαν κάτω από στρώματα κάπνας, λιπαρών ουσιών και γκράφιτι που είχαν δημιουργηθεί στο διάστημα πολλών αιώνων. Αλλά θα «αφήσουν τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό», όπως διαβεβαιώνει ο καθηγητής Ντέιβιντ Παρκ, ειδικός σε τοιχογραφίες σπηλαίων, που τις τοποθετεί χρονολογικά γύρω στα 100 μ.Χ., ίσως και λίγο πιο πίσω. Αποκαλύφθηκαν σχέδια τριών διαφορετικών ειδών αμπέλου, κισσού και περικοκλάδας, φυτών που σχετίζονται με τη λατρεία του θεού Διόνυσου, αλλά και σχέδια πουλιών, τόσο ρεαλιστικά και με λεπτομέρειες ζωγραφισμένα που ταυτίστηκαν με συγκεκριμένα είδη. Οι σκηνές στους τοίχους της σπηλιάς είναι γεμάτες από μικρές ανθρώπινες φιγούρες, μία από αυτές, που δόθηκε στη δημοσιότητα, παριστάνει ένα αγόρι με φτερά που παίζει αυλό, ενώ γύρω του άλλα αγόρια μαζεύουν φρούτα και προσπαθούν να διώξουν τα πουλιά που τσιμπούν τα σταφύλια. Ολες οι ζωγραφιές είναι εντυπωσιακής εκζήτησης, με μεγάλη γκάμα χρωμάτων και πλούσια υλικά, ανάμεσά τους και φύλλα χρυσού.
Σύμφωνα με τον Στέφεν Ρίκερμπι, έναν από τους δύο Βρετανούς συντηρητές που τις αποκάλυψαν, «οι τοιχογραφίες δείχνουν πολλών ειδών εξωτερικές επιρροές από τον αρχαίο κόσμο και αποτελούν μια σύνθεση ελληνιστικών και ρωμαϊκών στοιχείων». Είναι τα μόνα μέχρι σήμερα ζωγραφικά ίχνη του πολιτισμού των Ναβαταίων, ενός νομαδικού λαού από την Αραβία, που έχτισε την εντυπωσιακή Πέτρα και την έκανε πρωτεύουσά του. Εζησαν στη νότια Ιορδανία για πάνω από 2.000 χρόνια, αλλά ήκμασαν κυρίως από τον 6ο π.Χ. αιώνα έως και το 100 μ.Χ. Είχαν στενές εμπορικές σχέσεις με Αιγύπτιους, Ελληνες και Ρωμαίους ανταλλάσσοντας μπαχαρικά, μέταλλα και κοσμήματα και προκαλώντας συχνά προβλήματα και κατηγορίες για τις... υψηλές τους τιμές. Η κυριαρχία τους εκτεινόταν σε μια μεγάλη περιοχή, από τη Δαμασκό μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και από το όρος Σινά στην έρημο της Αραβίας.
Η Πέτρα υπήρξε πρωτεύουσα των Ναβαταίων και από το 1985 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO Η Πέτρα υπήρξε πρωτεύουσα των Ναβαταίων και από το 1985 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO Το σύμπλεγμα σπηλαίων στο οποίο βρέθηκαν οι ζωγραφιές ήταν ένα είδος παραθεριστικού κέντρου για τους πλούσιους Ναβαταίους. Κοσμούσαν κυρίως τον χώρο στον οποίο θεωρείται ότι γίνονταν τα τελετουργικά γεύματα. Η γύρω από τα σπήλαια περιοχή έχει ίχνη από παλαιές καλλιέργειες αμπέλου και πατητήρια. Μαρτυρίες για τον πλούτο των Ναβαταίων έχουν παραδοθεί από τον ιστορικό Στράβωνα, ο οποίος μεταξύ άλλων έχει γράψει ότι «είναι ένας έξυπνος λαός και με τέτοια τάση για την απόκτηση υλικών αγαθών, που επιβάλλουν πρόστιμο σε όποιον χάσει την περιουσία του». 

Πηγή..

Συγκλονιστικό : Βρέθηκε το παλάτι του Οδυσσέα στην Ιθάκη !!



ITHAKH1ITHAKH2Μέγαρο μυκηναϊκής εποχής στην Ιθάκη...
Αυτή τη φορά μια ομάδα αρχαιολόγων που χρόνια τώρα κάνει ανασκαφές στην Ιθάκη, πιστεύει ότι βρήκε το παλάτι του βασιλιά Οδυσσέα. Ένα μέγαρο τριών επιπέδων, με κλιμακοστάσιο λαξευμένο στο βράχο.
Μέσα σ' αυτό υπολείμματα μυκηναϊκής κεραμικής, πινακίδες με...

γραμμική γραφή.
Παρόμοια μέγαρα βασιλιάδων έχουν βρεθεί στην Πύλο, στις Μυκήνες και στην Τίρυνθα.
"Το μέγαρο και τα ευρήματα που εντοπίσαμε μας κάνουν με επιφύλαξη να πιστεύουμε ότι είναι το παλάτι του Οδυσσέα", είπε απόψε στο δελτίο του ΣΚΑΪ ο επικεφαλής της ομάδας των αρχαιολόγων, κ. Παπαδόπουλος.
Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και μια κρήνη μυκηναϊκής εποχής που εντυπωσιάσει τους αρχαιολόγους...
.............................

ITHAKH4ITHAKH3Σοβαρά ευρήματα υποστηρίζουν ότι έχουν ανακαλύψει οι αρχαιολόγοι στην Ιθάκη, τα οποία τους κάνουν να πιστεύουν ότι βρίσκονται μπροστά στο ομηρικό παλάτι του Οδυσσέα. Αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων συνεχίζουν εδώ και περίπου 16 χρόνια τις ανασκαφές στην περιοχή της Εξωγής Ιθάκης.

Όπως δήλωσε στην Τηλεόραση του ΣΚΑΪ που μεταδόθηκε στις 20/8/2010, ο καθηγητής Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Θανάσης Παπαδόπουλος, οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα τριμερές κτίριο με διαστάσεις ανακτόρου, παρόμοιες με εκείνα που έχουν ανακαλυφθεί στις Μυκήνες, την Πύλο και την Τίρυνθα.

Επιπλέον, όπως υποστηρίζει ο κ. Παπαδόπουλος, ένα ακόμα εύρημα που τους κάνει να πιστεύουν ότι έχουν ανακαλύψει το παλάτι του Οδυσσέα είναι και μία κρήνη, η οποία χρονολογείται το 13ο αιώνα π.Χ, περίοδο δηλαδή κατά την οποία έζησε ο Οδυσσέας.Στην Ιθάκη υπάρχει μία περιοχή κοντά στο χωριό Αγ. Αθανάσιος που σήμερα ονομάζεται Σχολή Ομήρου. Στην τοποθεσία πολλοί πραγματοποίησαν ανασκαφές μεταξύ των οποίων και ο Σλήμαν διαισθανόμενοι προφανώς ότι κάτι σημαντικό υπάρχει εκεί. Η αρχαιολογική σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κλήθηκε μετά 60 χρόνια να συνεχίσει τις ανασκαφές που είχε ξεκινήσει στις αρχές του αιώνα η Βρετανική Αρχαιολογική σχολή. Το ζεύγος των αρχαιολόγων Θανάσης Παπαδόπουλος και Λίτσα Κοντορλή Παπαδοπούλου έθεσαν σαν στόχο ζωής να ανακαλύψουν την Ομηρική Ιθάκη.
Πριν από τέσσερα χρόνια, το Νοέμβριο του 2006, είχαν φέρει στο φως ένα σημαντικό εύρημα από την Ιθάκη, μία πινακίδα που «αφηγείται» με γλαφυρό τρόπο ένα από τα επεισόδια της Οδύσσειας, παρουσιάστηκε στο γερμανικό αρχαιολογικό περιοδικό
«Kadmos».

  ITHAKH_pinakidaITHAKH5












Στην πινακίδα απεικονίζεται ένα πλοίο με τον Οδυσσέα δεμένο στο κατάρτι και εκατέρωθεν τερατόμορφα σχέδια, μία τρίαινα και σημάδια πιθανής γραφής Γραμμικής Β. Το εύρημα, βρέθηκε μαζί με άλλες πινακίδες που φέρουν επίσης σκηνές από την Ιλιάδα και Οδύσσεια. Την επιστημονική δημοσίευση του αρχαίου συνυπογράφουν οι δύο Ελληνες αρχαιολόγοι με τον ειδικό σε θέματα επιγραφικής Βρετανό G. Owens.

ITHAKH_EYXHN_ODYSSEIΠινακίδες με Γραμμική Β στην Ελλάδα έχουν βρεθεί σε προαύλια αρχαίων ανακτορικών συγκροτημάτων. Στη θέση του «Αγίου Αθανασίου» έχει ανακαλυφθεί από το 1996 που ερευνάται, μεγάλη αρχαία κτιριακή εγκατάσταση με δύο άνδηρα που επικοινωνούν μεταξύ τους με λαξευμένες στο βράχο κλίμακες που παραπέμπουν σε ανακτορικού τύπου συγκρότημα. 

Στην πινακίδα παραπλεύρως διακρίνουμε την επιγραφή: "ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ"

nonews-NEWS
Περισσότερα για τις ανασκαφές βλέπε:
http://www.friendsofhomer.gr/Excavations/Excavations.html


Δείτε και στο youtube σχετικό ρεπορτάζ !
.......................... 

Σχόλιο Καλόπουλου:

ODYSSEAS_KERASTISΗ είδηση που θα έπρεπε να συγκλονίσει το πανελλήνιο, αφού βγάζει από την αχλή του μύθου καθιστώντας τον ιστορική προσωπικότητα, μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μυθ-ιστορίας μας... τον ΟΔΥΣΣΕΑ! Κι όμως, περιορίστηκε στην ανακοίνωση της, μόνο από το κανάλι του ΣΚΑΙ…
Ω δύστυχη Ελλάδα… ω Ελλάδα της παρακμής και της σκληρής χριστιανικής υποτέλειας, μια τέτοια είδηση παγκοσμίου ενδιαφέροντος, μια τέτοια αφορμή θαυμάσιας προβολής της χώρας και της ιστορίας μας, ουσιαστικά δεν την εκμεταλλεύθηκε κανείς.
Πως θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά, όταν το αφιονισμένο πανεπιστημιακό κατεστημένο… οι πνευματικοί αυτοί κηφήνες, που έχουν οχυρωθεί στο ακαδημαϊκό τους γκέτο και αρκούνται στο ρόλο του παθητικού θεατή των εξελίξεων, δεν έχουν ουτε ένα πανεπιστημιακό ραδιοφωνικό σταθμό, απ’ τον οποίο θα μπορούσαν να ανακοινώνουν τα ευρήματα κάθε επιστημονικού κλάδου, να φιλοξενούν αμφισβητήσεις, να διαφημίζουν τον ελληνικό πολιτισμό, και να εκλαϊκεύουν τις επιστημονικές κατακτήσεις, αλλά και να ξεναγούν τους φιλομαθείς πολίτες στις ενδιαφέρουσες πτυχές της απέραντης ελληνικής πολιτισμικής ιστορίας. Πρόσφατα μάλιστα μια ολόκληρη ομάδα καλοπροαίρετων καθηγητών πανεπιστημίου, με τους οποίους συζητήσαμε τα χάλια της εκπαίδευσης, κυνικά μου ομολόγησε ενώποιων πολλών άλλων ότι: "το πανεπιστήμιο δεν έχει καμιά σχέση με τον πολιτισμό! Εκεί είναι απλά τα γραφεία της εργασίας μας"!
Αυτό δυστυχώς είναι το αποτέλεσμα της διαχρονικής αφανιστικής διάθεσης κάθε ελληνικής αξίας, από τον σκοτεινό δυνάστη του τόπου, τον Ιουδαιο-χριστιανισμό, την πιο ακραία ανθελληνική και υποκριτική θρησκεία όλων των εποχών, που με απίστευτη βία και σαγήνη, έκατσε βαριά στο σβέρκο των Ελλήνων!
odysseus-MNISTIRESΑς ελπίσουμε ότι ο "Οδυσσέας" τελικά, θα επιστρέψει κάποτε στην Ιθάκη, θα ελευθερώσει την γλυκιά "Πηνελόπη" (Ελλάδα) από τον ασφυκτικό κλοιό των μνηστήρων της, και θα λογαριαστεί όπως πρέπει με τους σφετεριστές του οίκου και της λαμπρής ιστορίας του.
Μ. Καλόπουλος

Πηγή..

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Εκθέµατα «ακατάλληλα για ανηλίκους» 2.000 ετών!




    Η ρωμαϊκή αγορά της Θεσσαλονίκης.
Αρχαίες σάουνες, οµοιώµατα φαλλών και άλλα εκθέµατα «ακατάλληλα για ανηλίκους» φιλοξενούνται στο νέο Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς της Θεσσαλονίκης.
Η αφήγηση της ιστορίας της πόλης στο «κρυπτό» µουσείο αρχίζει από τον 3ο π.Χ. αιώνα σ΄ έναν διάδροµο εκατέρωθεν του οποίου οι βιτρίνες φιλοξενούν σειρά ευρηµάτων (από τα 25.000 και πλέον τα οποία αποκαλύφθηκαν στον χώρο από το 1962 µέχρι σήµερα που διήρκεσαν οι ανασκαφές).
Εργαστήρια κεραµικής και οστέινα εργαλεία (του 2ου π.Χ. αιώνα), τέσσερις ογκώδεις αµφορείς (παλαιστινιακής τεχνικής και εισαγωγής) του 148 π.Χ., ρωµαϊκές επιγραφές που «θέλουν» τη Θεσσαλονίκη µια πόλη ελεύθερη («Civitas libera»), ένα ογκώδες φαλλόσχηµο τελετουργικό αγγείο µε τη µορφή του Διονύσου του 1ου π.Χ. αιώνα, γυάλινα αγγεία από το βαλανείο µε ανάγλυφη τη θεά Τύχη µε το Κέρας της Αµάλθειας (1ος αιώνας π.Χ.), αρχαίοι δονητές (από τα εξαρτήµατα του βαλανείου το οποίο εντοπίστηκε µόλις το 1997), δεκάδες λυχνάρια, εργαλεία του νοµισµατοκοπείου, εφυαλωµένα πιάτα κ.ά.
Ο µοναδικός κίονας που βρέθηκε στον κτιστό αγωγό της ανατολικής στοάς (είχαν στο µεταξύ εντοπιστεί η κρυπτή στοά και τα ψηφιδωτά δάπεδα) αναστηλώθηκε την τελευταία ηµέρα της ανασκαφής (31/3/1966) µε πρωτοβουλία του τότε εφόρου Αρχαιοτήτων Φώτη Πέτσα.
Ο κίονας παραµένει µέχρι σήµερα στον χώρο της Αγοράς ενώ φωτογραφίες από την ιστορική ηµέρα της αναστήλωσής του (που σήµανε ουσιαστικά το τέλος του «πολέµου» και το κέρδος του µεγαλύτερου αρχαιολογικού χώρου στην καρδιά της πόλης) εκτίθενται στην πρώτη αίθουσα.
Η έκθεση ολοκληρώνεται µε λιγοστά ευρήµατα από τη βυζαντινή περίοδο και την παρακµή της Αγοράς, την περίοδο της Τουρκοκρατίας και τέλος µία ενότητα µε ευρήµατα - αποκαΐδια (θραύσµατα πολυτελών πιάτων από εφυαλωµένο πηλό και πορσελάνη) ενός εβραϊκού σπιτιού από τα πολλά των εβραίων κατοίκων τα οποία βρίσκονταν πέριξ της Αρχαίας Αγοράς και αποτεφρώθηκαν στην πυρκαγιά του 1917.

Το βαλανείο

Ο χώρος του βαλανείου, οίκου ανοχής και λουτρών, που εντοπίστηκε µόλις το 1997 δίπλα από το Ωδείο της Αρχαίας Αγοράς περιλαµβάνει λουτρά (25 κτιστές µπανιέρες τοποθετηµένες σε κυκλικό σχήµα), κυκλικές αίθουσες εφίδρωσης (σάουνα;), πισίνες, θερµαντικούς κλιβάνους, αλλά και εκατοντάδες κινητά ευρήµατα (πήλινα και γυάλινα αγγεία, ίχνη τροφών, οµοιώµατα φαλλών, ακόµα και θραύσµατα από ένα είδος αρχαίου δονητή (µε κινητό µάλιστα στέλεχος), τα οποία εκτίθενται σε ειδική «ακατάλληλη για ανηλίκους» αίθουσα του Μουσείου. Η ανέγερση του βαλανείου ανάγεται στα ύστερα ελληνιστικά χρόνια, διατηρείται µέχρι τα χρόνια του Βεσπασιανού, οπότε και καταστρέφεται πιθανότατα από σεισµό το 78 µ.Χ.



Πηγή: Τα Νέα, Β. Χαρισοπούλου, 18/8/10 

Ελληνιστικά κατάλοιπα αποκαλύπτονται κοντά στην Ουγκαρίτ.



                                                                  

  Τάφος στην Ουγκαρίτ.

Αρχαιολογικά ευρήματα που χρονολογούνται στην Εποχή του Χαλκού αλλά και στην ελληνιστική περίοδο έφεραν στο φως Σύριοι ερευνητές κοντά στην Ουγκαρίτ.
Οι αποκαλύψεις σημειώθηκαν στην περιοχή Τελ Σάμια, 7 χλμ. Β. της Ουγκαρίτ, μιας από τις σημαντικότερες θέσεις της Εποχής του Χαλκού στη Συρία. Η αποστολή είχε σκοπό να καθαρίσει μια ομάδα λαξευτών στο φυσικό βράχο τάφων που είχαν εντοπιστεί στην περιοχή κατά το παρελθόν. Κατά την έρευνα ήρθαν στο φως ανθρωπολογικά κατάλοιπα της Υστεροχαλκής περιόδου στο Β. τμήμα της θέσης και κεραμική που κάλυπτε την Πρωτοχαλκή και Μεσοχαλκή περίοδο στο Ν. τμήμα. Τυπολογικά μάλιστα η κεραμική βρίσκει παράλληλα στη γειτονική Ουγκαρίτ. Αξιοσημείωτος όμως ήταν ο εντοπισμός ελληνιστικών αρχιτεκτονικών καταλοίπων στον χώρο, για τα οποία όμως καμία περαιτέρω πληροφορία δεν έχει δοθεί. Η παρουσία τους όμως θεωρείται σημαντική καθώς επιβεβαιώνεται η πολιτισμική συνέχεια στη θέση πολύ αργότερα από την Εποχή του Χαλκού, οπότε και σημειώνεται η μεγάλη ακμή της. 


Πηγή
http://www.arxaiologia.gr/site/content.php?artid=7355

Τρίτη 17 Αυγούστου 2010

Οι λευκοί Θεοί των Ινδιάνων της Αμερικής ήσαν Έλληνες..


Σε μία πανάρχαια εποχή φαίνεται πως έγινε ο εποικισμός της Αμερικανικής ηπείρου από ομάδες Τατάρων και Μογγόλων κυνηγών από την Σιβηρία Η λογική λέει πως οι ομάδες αυτές που κατέκλυσαν την Αμερικανική ήπειρο πέρασαν από τα στενά της χερσονήσου Καμτσιάκας τα οποία στην απώτατη εκείνη εποχή ήταν μία συνέχεια ξηράς που ένωνε την Αλάσκα με το πιο μακρινό βόρειο σημείο της Ασίας. Είναι εκείνοι που στην συνέχεια έφτιαξαν τον μογγολοειδή τύπο των ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικής. Είναι αυτοί που βρήκαν οι Έλληνες όταν έφτασαν στην ανεξερεύνητη έως τότε ήπειρο του δυτικού ημισφαιρίου του πλανήτη. Είναι εκείνοι που έβλεπαν την κατάλευκη σάρκα, τους ασπροφώτιστους μανδύες των Ελλήνων και το υψηλό τους παρουσιαστικό, τα υπερσύγχρονα σκάφη τους που φαίνονταν αλλόκοτα μπροστά στις ακατέργαστες πιρόγες τους και όπως ήταν λογικό τους είδαν σαν Θεού!!!

Η POPOLBUX το πανάρχαιο ινδιάνικο κείμενο των ιθαγενών της Αμερικής γράφει για τους «παράξενους» επισκέπτες που ήρθαν στην χώρα τους και τους μετέφεραν τον πολιτισμό: « Ο Θεός Ήλα-Τάκι ήταν ιερέας και βασιλιάς των λευκών επικοιστών. Οι λευκοί εκείνοι ήταν σοφοί, ειρηνικοί και ψηλοί. Είχαν λευκό δέρμα και μακριά γένια...».
Είναι λογικό οι τότε κάτοικοι της Αμερικής που είχαν άγνοια για το πώς ήταν η γη, τι έκταση καταλάμβανε, και αν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι κάπου αλλού, να τους φαίνονται περίεργοι εκείνοι οι επισκέπτες, θεωρώντας τους μάλιστα, λόγω των μεγάλων μορφολογικών διαφορών αλλά κυρίως των γνώσεων που κατείχαν, κάτι εν είδη Θεών...
Και έτσι έπλασαν τους Θεούς μέσα στην φαντασία τους πάνω σ' εκείνα τα πρότυπα. Τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων οι οποίοι έφτασαν εκεί, στην μακρινή χώρα της Εσπερίας με τα πλοία τους και με έναν πολιτισμό μαζί τους τον οποίο άφησαν παρακαταθήκη σ' έναν κόσμο που βρισκόταν ακόμα σε μία πρωτόγονη κατάσταση, αλλά όχι και άγρια. Απόδειξη η αφομοίωση όχι μονάχα του υλικού μέρους του πολιτισμού αλλά και εκείνου του πνευματικού που κυρίως έχει να κάνει με την γλώσσα και τον λόγο. Γι' αυτό και οι ομοιότητες πολλών λέξεων των αρχαίων λαών της Αμερικής με την ελληνική γλώσσα είναι σημείο αναφοράς για πολλούς επιστήμονες, ντόπιους και ξένους...
Όταν μετά από αρκετούς αιώνες παρουσιάστηκαν στα παράλια των ακτών της Αμερικής οι νέοι επισκέπτες, με τον Χριστόφορο Κολόμβο επικεφαλής, οι ιθαγενείς τους υποδέχτηκαν σαν θεότητες. Ο ίδιος ο μεγάλος εξερευνητής εξιστορεί στα απομνημονεύματά του : « ...Το μόνο αίσθημα που ένοιωσαν για εμάς οι Ινδιάνοι, ήταν λατρεία και θαυμασμός...» , και πιο κάτω συμπληρώνει: « Μόλις μας είδαν οι Ινδιάνοι στις ακτές τους, έπεφταν στη γη έξαλλοι, σήκωναν τα χέρια τους στον ουρανό ολόχαροι, και μας καλούσαν να βγούμε στην στεριά το γρηγορότερο...».

Η παράδοσή τους έλεγε πως θα επέστρεφαν εκείνοι που κάποτε είχαν έρθει και τους έφεραν το φως του πολιτισμού. Που τους έδωσαν την τάξη και τον τρόπο του πως θα ζούσαν καλύτερα μέσα από μία σωστή και ορθή ανάπτυξη πολιτιστική. Τους έδωσαν πολιτισμό και αυτό έλεγε πάρα πολλά σε εκείνους που ζούσαν μέχρι τότε σε μία κατάσταση που ταίριαζε σε ζώα και όχι ανθρώπους. Πώς να μην είναι ευγνώμονες απέναντί τους; Πώς να μην τους θεωρούν Θεούς; Είναι λοιπόν πολύ λογική η αντίδραση που περιέγραψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, εκ μέρους των ιθαγενών της Αμερικής. Αλλά πιο λογική φαίνεται όταν συναντά κανείς μέσα στην παράδοση ή στα παλιά, πανάρχαια κείμενά τους την νοσταλγία μιας επιστροφής Εκείνων...

Στις θρησκευτικές τους τελετές οι Ινδιάνοι της Αμερικής, φορούν λευκά προσωπεία (μάσκες), ή βάφουν τα πρόσωπά τους με λευκό χρώμα σε ανάμνηση εκείνων των λευκών Θεών που τους είχαν εκπολιτίσει. Οι ιερείς τους επίσης φορούν κράνη στολισμένα με κέρατα ταύρου. Τα κράνη αυτά φορούσαν οι στρατιώτες του Κρόνου- Βήλου. Αλλά είναι και το σύμβολο του Κρητικού πολιτισμού, των χρόνων του Μίνωα, των Ετεοκρητών, των μεγάλων και ισχυρότερων θαλασσοπόρων όλων των εποχών.

Οι ψηλοί επισκέπτες της Αμερικής, λευκοντυμένοι και γενειοφόροι καθώς λένε τα πανάρχαια ινδιάνικα κείμενα, είναι οι Έλληνες Θεοί, της εποχής των Θεοβασιλέων Ουρανού, Κρόνου, Άτλαντα, Ποσειδώνα, Διονύσου...

Γίγαντες τους παρουσιάζουν πολλά αρχαία δικά μας κείμενα, «...Γένος κρατερών, γιγάντων, υμνεύσαι ... εντός Ολύμπου μούσαι Ολυμπιάδες...», γράφει ο Ησίοδος δίνοντας το στίγμα για το ποιοι ήσαν αυτοί οι ψηλοί σαν γίγαντες λευκοί και γενειοφόροι κρατεροί...
« Άναξ, παιδοτρεφές, αίμαι γιγάντων»( Νόνος, Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλ. 40ο σελ. 313, στιχ. 315), και ο Απολλόδωρος λέει: « Γεννά γίγαντας εξ ουρανού ... Εγένετο δε εν Παλήνη...» ( Βιβλ. Ι., 34).
Ο Πλάτων γράφει: «...εν δε τη Ατλαντίδι νήσω ταύτη, μεγάλη συνέστη και θαυμαστή δύναμις βασιλέων, κρατούσα μεν απάσης της νήσου πολλών δε άλλων νήσων και μερών της ηπείρου...»
«... Ούτοι δε οι πάντες αυτοί τε και οι έκγονοι τούτων, επί γενεάς πολλάς ώκουν, άρχοντες μεν πολλών άλλων κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου...»
«... Καθ' άπερ εν τοις πρόσθεν ελέχθη περί της των θεών λέξεως ότι κατενείμαντο γην πάσαν ... Ποσειδών την Ατλαντίδα λαχών, εκγόνους κατώκεισεν...»
Γράφει ο Πλάτων σχετικά με την Ατλαντίδα δείχνοντάς μας ότι είχε εποικιστεί από τα ελληνικά φύλα. Η τοποθέτηση της Ατλαντίδας στο δυτικό ημισφαίριο όπου μάλιστα όπως λέει ο Πλάτων υπήρχαν και άλλα νησιά και μία ήπειρος «κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου...», φανερώνει την γνώση της ύπαρξης της Αμερικανικής ηπείρου στα χρόνια του Πλάτωνα. Αφού λοιπόν ο Πλάτων γνωρίζει την ύπαρξή της είναι φυσικό να γίνει παραδεκτό, ότι οι περί της Ατλαντίδας και της Αμερικής αφηγήσεις του πρέπει να είναι αληθινές. Και γιατί να τις αμφισβητήσουμε άλλωστε όταν όλα είναι καταφανή και μιλούν για τους Έλληνες, τους λευκούς θεούς της Αμερικής στα απώτατα χρόνια της προϊστορίας;

ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=4566:2010-08-11-14-02-32&catid=39:omorfos-kosmos&Itemid=220
Related Posts with Thumbnails