Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑΞΙΔΕΨΑΝ ΠΑΝΤΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑΞΙΔΕΨΑΝ ΠΑΝΤΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

Μάγιας και Μινωίτες





Διαβάζοντας το άρθρο του Jοην Νoble Wilford – που μου έστειλε ο Βισάλτης μαζί με το φωτογραφικό υλικό-  για την εξερεύνηση και τη χαρτογράφηση της μεγαλύτερης πόλης των Μάγιας στην Κεντρική Αμερική, εκτός από την εντυπωσιακή τρισδιάστατη εικόνα του αρχαιολογικού χώρου της πόλης Καρακόλ, στο Μελίζε, με τη μέθοδο  των κατευθυνόμενων παλμών λέϊζερ, εντύπωση μου έκαναν οι εικόνες που ήταν ζωγραφισμένες στο πήλινο αγγείο των Μάγιας.


Πριν, όμως φθάσουμε εκεί, ας δούμε πως περιγράφει ο αρθρογράφος την εξερεύνηση στην μεγάλη πόλη των Μάγιας.

 « Ένα ζευγάρι αρχαιολόγων , οι Αρλεν και Νταϊάνα Τσέιζ, δοκίμασαν μια νέα μέθοδο, χρησιμοποιώντας την ατμόσφαιρα για να στείλουν παλμούς λέιζερ που διείσ­δυαν στην πυκνή ζούγκλα και αντα­νακλούσαν στο έδαφος. Με αυτό τον τρόπο κατάφεραν να αποκτήσουν τρισδιάστατες εικόνες του αρχαιολο­γικού χώρου της πόλης Καρακόλ», γράφει ο συντάκτης και θα προσθέσει:

Σε τέσσερις μόλις μέρες, ένα δικι­νητήριο αεροπλάνο, εξοπλισμένο με μια προηγμένη εκδοχή του lidar (ανί­χνευση και κύμανση φωτός), πέταξε αρκετές φορές πάνω από τη ζούγκλα  και συνέλεξε περισσότερα στοιχεία απ' αυτά που είχαν καταφέρει να συγκεντρώσουν οι συνάδελφοι τους στα 25 χρόνια της επιτόπιας χαρτο­γράφησης. Επειτα από επεξεργασία τριών εβδομάδων των εργαστηριακών δεδομένων, οι μετρήσεις έφεραν στην επιφάνεια τις τοπογραφικές λεπτο­μέρειες μιας περιοχής 207 τ.χλμ., με ίχνη από μεγάλα αρχιτεκτονικά έργα αλλά και από σπίτια, δρόμους και αγροτικές κατασκευές.

«Μείναμε με το στόμα ανοιχτό», θυμάται η δρ Ντ. Τσέιζ, αναφερόμενη στην πρώτη φορά που είδαν τις εικό­νες. «Πιστεύουμε», λέει, «ότι το lidar θα επιφέρει στην αρχαιολογική έρευνα για τους Μαγιάς την ίδια περίπου επανάσταση που έφεραν η χρονολό­γηση με ραδιενεργό άνθρακα στη δεκαετία του '50 και οι αποκρυπτο­γραφήσεις των ιερογλυφικών των Μαγιάς στις δεκαετίες του '80 και του '90».

Παρατηρήσαμε, ότι τα σχέδια του εικονιζόμενου  πήλινου αγγείου, το οποίο βρέθηκε στην αρχαία Καρακόλ, παρουσιάζουν ομοιότητες με σχέδια τα οποία συναντούμε στην Κρήτη, το παλάτι της μινωικής Κνωσού.

Βέβαια τα ευρήματα των Μάγιας είναι περί το 650 μ.Χ. και τα μινωϊκά χάνονται στο βάθος του χρόνου. Χρονολογικά είναι πολύ μακριά.

Οπωσδήποτε όμως φαίνεται ότι υπάρχει κάποια σχέση που δεν μπορούμε να αποδείξουμε.

Θα ήταν δυνατόν να φθάσουν οι μινωίτες στην Κεντρική Αμερική στα απώτατα αρχαϊκά χρόνια;

Δεν το ξέρουμε.
Ωστόσο θα μπορούσαν από τον στόλο που είχαν και τα είδη και μεγέθη των σκαφών τους.

Τα  μινωικά σκάφη

Σε συνέντευξή του, ο καθηγητής Δρ Μηνάς Τσικριτσής- Ερευνητής Αιγαιακών γραφών- ο επιστήμονας που ανακάλυψε και εξέτασε τον Μινωϊκό Υπολογιστή- αναφέρεται στον στόλο των Μινωϊτών και στο μέγεθος των σκαφών που είχαν.

Είναι εντυπωσιακά αυτά που μας λέει ο Δρ Μηνάς Τσικριτσής:

«Θεωρώ ότι πρέπει να απεμπλακούμε από τις αγκυλώσεις που έχουν δημιουργήσει οι έως τώρα παραδοχές ότι αυτός ο πολιτισμός οικοδομήθηκε αντλώντας στοιχεία και γνώσεις του βαβυλωνιακού και του αιγυπτιακού. Η κατανόησή του οφείλει να γίνεται με μια διαθεματική προσέγγιση στα λιγοστά καμένα ευρήματά του. Χαρακτηριστικά, θα αναφερθώ σε δύο γνωστές φωτογραφίες που εμφανίζουν μινωικά καράβια. 

Το πρώτο καράβι απεικονίζεται σε ένα κυκλαδικό “τηγανόσχημο” σκεύος του 2300 π.Χ., με 14 ζεύγη κουπιών, πράγμα που μας παραπέμπει σε σκάφος μήκους 32 μέτρων. Σε μια άλλη παράσταση, από την τοιχογραφία της Σαντορίνης του 1640 π.Χ., διακρίνουμε ένα μεγάλο καράβι, με 26 ζεύγη κουπιών, που κατά τον συγγραφέα Cavin Μenzies αντιστοιχεί σε σκάφος 54 μέτρων. Η ναυτική αυτή εξέλιξη ακούγεται λογική για χρονική περίοδο 700 χρόνων. Δεν είναι όμως λογικό ένας πολιτισμός που είχε αναπτύξει το θαλάσσιο εμπόριο από το 2800 π.Χ. έως το 1200 π.Χ. να μην είχε αναπτύξει αντίστοιχη επιστήμη και για τις ανάγκες του. Θα έπρεπε, εκτός των άλλων, να είχε αναπτύξει τα μαθηματικά και την αστρονομία. Πράγμα που αποδεικνύουν αυτά τα ευρήματα!».

Ένα  σκάφος 54 μέτρων είναι φυσικό  να  μην το είχαν, μόνο,  για να ταξιδεύουν  στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά ή στη «μεγάλη λίμνη» της Μεσογείου.
 Είχαν κάποτε οι Μινωίτες αποικίσει στην Κεντρική Αμερική ή απλά πρόκειται για απλή σύμπτωση;
 Ίσως μια μεγαλύτερη έρευνα  και συσχέτισης των δύο πολιτισμών  μας έδινε κάτι πιο ουσιαστικό.
 

Σάββατο 4 Ιουνίου 2011

Greco-Buddhism!-H επιρροή του Ελληνισμού στον Βουδισμό,και η παρουσία στα βάθη της Ασίας!


Βισάλτης/visaltis.blogspot
Greco-Buddhism!
Φωτό:Ο Ηρακλής ως προστάτης του Βούδα!(3ος αιώνας- Πακιστάν -αρχαία περιοχή της Γκαντάρα)
Βίντεο από τηλεοπτική εκπομπή του δημοσιογράφου Ν.Χειλαδάκη,που αποκαλύπτει την προέλευση και την σχέση του Βουδισμού με την αρχαία Ελλάδα.
Ανάμεσα στα άλλα παρουσιάζει μια αρχαία Ελληνική πόλη  στα βάθη της Κεντρικής Ασίας,όπου ακόμη και σήμερα διατηρούνται κάποια έθιμα,άλλα και ένα μοναδικό εύρημα που βρέθηκε σε ένα πανάρχαιο Βουδιστικό μοναστήρι,που αποδεικνύει την παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στα βάθη της ανατολής και την επιρροή του στον Βουδισμό και  τα Βουδιστικά μοναστήρια.
(Χρυσό νόμισμα του αυτοκράτορα Kushan Kanishka Ι (100–126 μ.Χ.) με  ελληνιστική αναπαράσταση του Βούδα, και η λέξη “Boddo” στα ελληνικά γράμματα.)
Πόλεις,νομίσματα,αγάλματα και μια Κεντρική Ασία που βρίθει από Ελληνισμό!!
Ένα βίντεο που αξίζει πραγματικά να παρακολουθήσετε









Από www.olympia.grhttp://olympia.gr/category/history-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%E5%8E%86%E5%8F%B2/

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Σπάνια αρχαιολογικά ευρήματα στην έκθεση «Οι Αρχαίοι Έλληνες στην Κροατία»

Φιλοξενείται στο Μουσείο της Πόλης της Λιουμπλιάνας.

Σπάνια αρχαιολογικά ευρήματα στην έκθεση «Οι Αρχαίοι Έλληνες στην Κροατία»

«Οι Αρχαίοι Έλληνες στην Κροατία», έκθεση με αρχαιολογικά ευρήματα που μαρτυρούν τον ελληνικό αποικισμό στην Κροατία, φιλοξενείται, από χθες, στο Μουσείο της Πόλης της Λιουμπλιάνας.
Για τις ανάγκες της έκθεσης μεταφέρθηκε στη σλοβενική πρωτεύουσα, κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας και προστασίας, ο Κροάτης Αποξυόμενος, το παγκοσμίως γνωστό χάλκινο άγαλμα που είναι πιο κοντά στο πρωτότυπο του Λυσσίππου (4ος αι. π.Χ.).

Το χάλκινο άγαλμα αθλητή, ύψους 192 εκατοστών, ανασύρθηκε από το βυθό της θάλασσας μεταξύ της νησίδας Βέλε Οριούλε και του νησιού Λόσινι το 1998. Είναι το μεγαλύτερο χάλκινο άγαλμα που βρέθηκε μέχρι σήμερα στην ανατολική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας.



Ο χάλκινος Αποξυόμενος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δείγματα αρχαίας ελληνικής γλυπτικής κι ένα από τα σπουδαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα της Κροατίας. Απεικονίζει έναν Έλληνα αθλητή στο τέλος ενός αγώνα να αποξέει το σώμα του με τη στλεγγίδα, ένα εργαλείο που χρησίμευε στην απομάκρυνση του ελαίου, με το οποίο αλείφονταν οι αθλητές. Το άγαλμα έχει μεταφερθεί μία μόνο φορά, στη Φλωρεντία.
Στη συλλογή, που παρουσιάζεται στη Λιουμπλιάνα, περιλαμβάνονται 266 εκθέματα, όπως η χάλκινη κεφαλή της θεάς Αρτέμιδος,

Η έκθεση είναι χωρισμένη σε δύο τμήματα. Το πρώτο προβάλλει ένα χρονολογικό χάρτη του ελληνικού αποικισμού και περιλαμβάνει τεχνουργήματα που συνδέονται με τη θάλασσα- αμφορείς και άγκυρες- την ελληνική παρουσία στις ακτές της Αδριατικής, στα νησιά Βις (Ίσσα), Κορτσούλα (Κόρκυρα Μέλαινα) και Χβαρ (Φάρος). Το δεύτερο τμήμα της έκθεσης είναι αφιερωμένο στην αντίληψη των Αρχαίων Ελλήνων για τη μεταθανάτια ζωή και παρουσιάζονται εκθέματα που βρέθηκαν σε τάφους και εκθέματα που συνδέονται με τη μυθολογία, τη θρησκεία και τις τέχνες.



Η Γιασμίνκα Πρόκλετσκι Στόσιτς, έφορος των Ανακτόρων Κλόβιτς, όπου για πρώτη φορά διοργανώθηκε η έκθεση, δήλωσε ότι αν και δεν μεταφέρθηκαν όλα τα εκθέματα στο Μουσείο της Πόλης της Λιουμπλιάνας, επελέγησαν τα ωραιότερα για να συνθέσουν την έκθεση.

Ο διευθυντής των Μουσείων και των Γκαλερί της Πόλης της Λιουμπλιάνας, Μπλαζ Πέρσιν, τόνισε ότι η έκθεση είναι εξαιρετική, λόγω και της ευαίσθητης φύσης των έργων τέχνης.
Την έκθεση, που τελεί υπό την αιγίδα των υπουργείων Πολιτισμού της Κροατίας και της Σλοβενίας, εγκαινίασαν χθες οι αρμόδιοι υπουργοί των δύο χωρών, Γιάσεν Μέσιτς και Μάιντα Σίρτσα.

Ο κ. Μέσιτς στην ομιλία του υπογράμμισε τη σημασία της έκθεσης, επειδή, όπως τόνισε, η τέχνη των Αρχαίων Ελλήνων αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά, αν και η συγκεκριμένη συλλογή συνδέεται με περιορισμένη χρονικά περίοδο και με μία περιοχή.
Είναι σημαντικό το γεγονός ότι η Κροατία, χάρη στα ευρήματα, έγινε μέλος της «οικογένειας», που ονομάζεται ελληνική τέχνη, δηλαδή μέρος του φαινομένου, το οποίο σήμερα αποκαλούμε λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού.



Ο υπουργός Πολιτισμού της Κροατίας ευχαρίστησε όλους τους αρχαιολόγους και συντηρητές, που εργάστηκαν για τη μελέτη και τη διαφύλαξη αυτού του πολιτιστικού θησαυρού και εξήρε τη συνεργασία της Κροατίας και της Σλοβενίας, που υλοποιείται στο πλαίσιο περιφερειακών πρωτοβουλιών.

Το άγαλμα του Κροάτη Αποξυόμενου ή Αποξυόμενου του Λόσινι μεταφέρθηκε με πραγματικά κινηματογραφικό τρόπο στη Λιουμπλιάνα, συνοδευόμενο από κομβόι οχημάτων, στα οποία επέβαιναν ένοπλοι αστυνομικοί και ανελκύθηκε στο δεύτερο όροφο του Μουσείου, με ειδικά μηχανήματα.

Το άγαλμα φυλάσσεται σε αίθουσα με ειδικό μηχανισμό για να διατηρείται το κατάλληλο μικροκλίμα. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, στο χώρο δεν θα πρέπει να εισέρχονται περισσότεροι από 15 επισκέπτες τη φορά, ώστε να μην διαταράσσεται η αναγκαία θερμοκρασία και υγρασία και θα υπάρχουν κάμερες ασφαλείας για 24ωρη παρακολούθηση.



Η έκθεση «Οι Αρχαίοι Έλληνες στην Κροατία», που θα διαρκέσει έως τις 30 Μαΐου, οργανώνεται από την Γκαλερί των Ανακτόρων Κλόβιτς, το Κροατικό Ινστιτούτο Συντήρησης, το Ινστιτούτο Προστασίας της Κληρονομιάς της Σλοβενίας-Κέντρο Αναστήλωσης και το Μουσείο και τις Γκαλερί της Πόλης της Λιουμπλιάνας.



Πηγή: Πύλη Ιάσωνος

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Ηλίας Μαριολάκος: Γεωμυθολογία, η αποκωδικοποιήση των αρχαίων επών.


mariolakos2
Κατά την παιδική μας ηλικία πολλοί γοητευόμασταν από τις ιστορίες της ελληνικής μυθολογίας που μας διάβαζαν οι γονείς μας. Μεγαλώνοντας, αρχίσαμε δειλά δειλά να κρυφοκοιτάζουμε πίσω από τις συμβολικές παραστάσεις που περικλείονται μέσα στα πανάρχαια αυτά διηγήματα. Ομως, όσο οι κλάδοι της επιστήμης εξελίσσονται, οι σύγχρονοι ερευνητές είναι πλέον σε θέση να αποκωδικοποιήσουν τα νοήματα και τις γνώσεις που βρίσκονται κρυμμένες για αιώνες μέσα στα έπη του Ομήρου, στη Θεογονία του Ησιόδου, στις διηγήσεις του Πλουτάρχου, του Διόδωρου του Σικελιώτη και άλλων σοφών του αρχαίου κόσμου. O Μηνάς Παπαγεωργίου παρουσιάζει σήμερα έναν τέτοιο Ελληνα ερευνητή, τον κ. Ηλία Μαριολάκο. Ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών απαντά σε μια πληθώρα ερωτημάτων σχετικά με τη νέα επιστήμη της Γεωμυθολογίας, τους κατακλυσμούς που περιγράφονται στις μυθολογίες των λαών, την αποκωδικοποιήση των ελληνικών μύθων και τα ταξίδια του Ηρακλή ανά την υφήλιο.


Η συνέντευξη με τον Ηλία Μαριολάκο


Θα μπορούσατε να μας δώσετε έναν ορισμό του όρου «γεωμυθολογία» και να μας πείτε πότε χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά;
Ο όρος «γεωμυθολογία» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία ‘60-‘70 στην Αμερική. Αργότερα έπαψε να χρησιμοποιείται και στη συνέχεια πήρα την πρωτοβουλία να τον επανεισαγάγω κάπου στη δεκαετία του ‘90. Η γεωμυθολογία είναι ο κλάδος των γεωεπιστημών ο οποίος προσπαθεί να βρει τη σχέση μεταξύ των φυσικογεωλογικών διεργασιών που συμβαίνουν στη γη και της μυθολογίας.
Υπάρχει όμως αυτή η σχέση; Κατά την άποψή μου υπάρχει και χαρακτηρίζεται τόσο ως άμεση όσο και ως έμμεση. Αμεση είναι όταν, π.χ., ένα φαινόμενο «αντιπροσωπεύεται» από μια θεότητα και συγχρόνως το φαινόμενο ταυτίζεται με τη θεότητα. Για παράδειγμα, ο Ηφαιστος ταυτίζεται με το ηφαίστειο ενώ ο τιτάνας Ωκεανός έχει ταυτιστεί με το θαλάσσιο ωκεανό. Υπάρχει όμως και μια έμμεση σχέση. Υπάρχουν μύθοι οι οποίοι περιγράφουν φυσικογεωλογικές διεργασίες που έγιναν στο απώτατο παρελθόν. Για παράδειγμα, οι ποταμοί είναι θεοί και είναι τέκνα του Ωκεανού και της Πυθίας. Οι ποταμοί όμως συγχρόνως αναφέρονται και ως γεννήτορες νησιών: Σαλαμίνας. Είναι έτσι απλώς ένα αποκύημα της φαντασίας των αρχαίων; Αραγε ο Αχελώος είναι ο γεννήτορας των Εχινάδων νήσων; Υπάρχει κάποια σχέση; Αποδεικνύεται ότι υπάρχει!

Θεωρείτε ότι όλες ανεξαιρέτως οι μυθολογίες εμπεριέχουν πληροφορίες φυσικογεωλογικού ενδιαφέροντος;
Προσωπική μου άποψη είναι ότι όλες οι μυθολογίες συνδέονται με το Homo Sapiens. Στην Ελλάδα ο Homo Sapiens έφτασε πριν από 70.000 χρόνια. Ομως, το κλίμα από τα 70.000 μέχρι τα 18.000 χρόνια πριν ήταν περίπου το ίδιο. Οι μεταβολές έγιναν από το 18000 μέχρι το 6000 πριν από σήμερα. Σε εκείνη ακριβώς την περίοδο ήταν που έπλασαν οι περισσότεροι λαοί τους θεούς τους.
Ολες οι μυθολογίες αναφέρονται σε έναν κατακλυσμό. Εχουν όλες αυτές οι ιστορίες ένα κοινό γεγονός ως αφετηρία τους;
Για να μπορέσει να ερμηνεύσει κανείς τους κατακλυσμούς πρέπει να γνωρίζει πώς μεταβάλλεται το κλίμα. Το κλίμα μεταβάλλεται περιοδικά. Επομένως, μεταβάλλονται και οι βροχοπτώσεις και τα υδρομετεωρολογικά φαινόμενα. Αρα περιμένουμε να γίνονται κατακλυσμοί σε διαφορετικές περιόδους και η γεωλογική ανάλυση έχει δείξει ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί. Οι κατακλυσμοί όμως που περιγράφονται και αναφέρονται στις μυθολογίες είναι κυρίως από το χώρο εκείνον όπου είχε αναπτυχθεί ένας μεγάλος πολιτισμός. Και αυτός ο χώρος είναι αυτός της Μεσογείου, της Μεσοποταμίας μέχρι και το σημερινό Περσικό Κόλπο. Υπάρχει, λοιπόν, μια ομάδα μύθων σχετικά με τους κατακλυσμούς, που αναφέρονται σε μια συγκεκριμένη περίοδο γύρω στο 4000-5000 πριν από σήμερα, δηλαδή μεταξύ 2000 και 3000 π.Χ. Αυτή η περίοδος ουσιαστικά συμπίπτει με το λεγόμενο κλιματικό όπτιμουμ της Ολοκαίνου, μια περίοδο που είχαμε υψηλότερες βροχοπτώσεις και υψηλότερη θερμοκρασία από ό,τι έχουμε σήμερα.
Θα αναρωτηθείτε πώς έχουν χρονολογηθεί αυτά τα πράγματα. Στη Μεσοποταμία, όπως γνωρίζουμε, είχαν έναν πολύ παλιό πολιτισμό που ξεκίνησε το 5000 π.Χ. Κατά την 5η χιλιετία, φτάνουν στο Εριντού οι Σουμέριοι. Εκεί, λοιπόν, υπάρχουν διαφορές στις τομές των γεωλογικών στρωμάτων. Σε ορισμένα από αυτά παρατηρούμε και ανθρώπινη παρουσία μέσω θραυσμάτων από κεραμικά. Αν τα χρονολογήσουμε όλα αυτά, θα παρατηρήσουμε ότι υπάρχουν περίοδοι όπου έχουμε άργιλο (που σημαίνει πλημμύρα – κατακλυσμό), μετά έχουμε εμφάνιση του ανθρώπου, μετά διακόπτεται αυτή η παρουσία και ούτω καθεξής. Εχουμε, λοιπόν, οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι ο λεγόμενος κατακλυσμός του Νώε συμπίπτει με έναν κατακλυσμό που στη μυθολογία των Σουμερίων αναφέρεται ως κατακλυσμός του Σιουσούρντα. Ή με έναν άλλον κατακλυσμό, αυτόν του Ουτναπιστίμ. Οι παραπάνω πρέπει να έχουν γίνει γύρω στο 2000 π.Χ. Για τους δικούς μας κατακλυσμούς, οι μελέτες δείχνουν το 1800 π.Χ. Ομως, αυτό δεν αποκλείει το να έχουν πραγματοποιηθεί και πιο πριν. Αναφέρομαι στους κατακλυσμούς του Δευκαλίωνα και του Ωγύγου. Υπάρχει βέβαια και ο κατακλυσμός του Δαρδάνου. Εκεί είναι λιγάκι μπερδεμένα τα πράγματα διότι υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές για τον Δάρδανο.
Atlantis
Υπάρχει η άποψη του καθηγητή Λυριτζή, ο οποίος υποστηρίζει ότι επρόκειτο για τοπικού χαρακτήρα καταστροφή κάπου στην Πελοπόννησο, σωστά;
Ναι. Η μία άποψη είναι ότι ο κατακλυσμός αυτός έχει γίνει στο οροπέδιο της Τρίπολης. Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή την οποία αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης. Αναφερόμενος στον Δάρδανο από τη Σαμοθράκη, υποστηρίζει πως πρόκειται για τον άνθρωπο που θεμελίωσε την Τροία. Ομως, είναι γνωστό πως δεν υπάρχει μόνο μία Τροία, αλλά 7-8. Γεγονός που αποδεικνύεται στρωματογραφικά. Κάθε φορά καταστρέφεται, θεμελιώνεται ξανά, αναπτύσσεται και πάλι καταστρέφεται. Βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τροία βρίσκεται στη μεγάλη ρηξιγενή ζώνη της Ανατολίας και επομένως εκεί γίνονται τόσοι σεισμοί που οπωσδήποτε προκαλούν καταστροφές. Ομως, ο Δάρδανος (σύμφωνα πάντα με τον Διόδωρο Σικελιώτη) σχετίζεται με έναν κατακλυσμό που συνδέεται με τα νερά που έρχονται από τον Εύξεινο Πόντο. Λέει ο Διόδωρος πως γέμισε με νερό ο Εύξεινος Πόντος, τα νερά πέρασαν τον Βόσπορο και κατέκλυσαν το Αιγαίο. Ανέβηκε η στάθμη της θάλασσας στο Αιγαίο εξαιτίας της μεταφοράς του νερού, γι’ αυτό και στη Σαμοθράκη μαζεύουν οι ψαράδες κιονόκρανα από τη θάλασσα.

Προφανώς αναφέρεται στην περίοδο όπου μεγάλο μέρος του Αιγαίου αποτελείτο από στεριά.
Ναι, κάποτε ήταν στεριά. Ο Διόδωρος Σικελιώτης συνδέει την άνοδο της στάθμης στο Αιγαίο με τα νερά που ήρθαν από τη Μαύρη θάλασσα. Και περιγράφει το φαινόμενο ως συνεχές. Ερχεται, λοιπόν, τώρα η σύγχρονη επιστήμη και μπορεί να χρονολογήσει ακριβώς την περίοδο όπου τα νερά από τη Μαύρη Θάλασσα ήρθαν στο Αιγαίο. Ομως, κάποια στιγμή η «επικοινωνία» αυτή διακόπηκε. Ας μεταφερθούμε πίσω στο χρόνο, πριν από 18.000 χρόνια. Η παραμεσόγειος περιοχή και το Αιγαίο κατοικούνταν. Ε, λοιπόν, την εποχή εκείνη, οι παγετώνες που έφταναν μέχρι το Λονδίνο και το Ανόβερο ξεκίνησαν να λιώνουν και τα νερά κατέληγαν στην Κασπία, στην Αζοφική και στη Μαύρη Θάλασσα. Αρα τα νερά γέμισαν, λοιπόν, τη λεκάνη του Εύξεινου Πόντου και σιγά σιγά πέρασαν μέσα στον Βόσπορο. Ομως, η στάθμη του νερού ανέβαινε και έτσι, μέσω της θάλασσας του Μαρμαρά, βγήκαν στο Αιγαίο.
Ερχεται τώρα η σύγχρονη επιστήμη και βλέπει ότι η πλήρωση αυτή πρέπει να έχει γίνει γύρω στο 14500 π.Χ. και να διήρκεσε περίπου 2.000 χρόνια. Στη συνέχεια διακόπηκε. Εχουμε, δηλαδή, για 2.000 χρόνια μια επικοινωνία της Μαύρης Θάλασσας, του Εύξεινου Πόντου και του Αιγαίου. Επομένως, ο Διόδωρος Σικελιώτης είναι σωστός σε αυτήν την περιγραφή. Τίθεται, έτσι, το ερώτημα: Πώς τα γνώριζε όλα αυτά; Αυτοί, λοιπόν, που θεωρούν την ελληνική μυθολογία ως φαντασιώσεις μιλούν για συμπτώσεις. Ομως, οι συμπτώσεις δεν είναι μία και δύο… Ο Διόδωρος Σικελιώτης περιέγραψε μια φυσικο-γεωλογική διεργασία. Υπάρχουν άλλες δέκα παρόμοιες περιπτώσεις που παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Ποιος και με ποια γλώσσα μετέφερε αυτές τις περιπτώσεις στην ελληνική μυθολογία; Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι Ελληνες έχουν έρθει από τις Ινδίες, από την ινδοευρωπαϊκή ή κατ’ άλλους από την ινδογερμανική φυλή. Κατ’ άλλους έχουν έρθει από το βορρά, ενώ υπάρχουν και αυτοί που λένε ότι εγκαταστάθηκαν εδώ από το 2000 π.Χ. Ποιος, λοιπόν, είπε στους Ελληνες που έφτιαξαν αυτήν τη μυθολογία να περιλάβουν και το προαναφερθέν στοιχείο στο μύθο τους; Μήπως δεν είναι έτσι τα πράγματα; Μήπως δηλαδή όντως υπήρξαν κατά καιρούς αφίξεις διαφόρων λαών, όμως και η γλώσσα και οι παραδόσεις ήταν περίπου οι ίδιες, με αποτέλεσμα να περιγράφουν σε μια κοινή διάλεκτο όλα αυτά τα φυσικά φαινόμενα που τους εντυπωσίαζαν;
Θα μπορούσατε να μας αναφέρετε ένα αντίστοιχο παράδειγμα;
Ο μύθος λέει ότι οι Εχινάδες, που ήταν νύμφες και κατοικούσαν δεξιά και αριστερά από τον Αχελώο (θεός-ποταμός), θυσίαζαν σε όλους τους θεούς εκτός από τον Αχελώο. Εξ αιτίας αυτού του γεγονότος οργίστηκε ο Αχελώος. Παίρνει, λοιπόν, τις Εχινάδες και τις πετάει στη θάλασσα μετατρέποντάς τες σε νησιά. Εάν δούμε πώς εξελίσσεται παλαιογραφικά η θάλασσα δυτικά από τη σημερινή ακτή, θα διαπιστώσουμε ότι το 18000 π.Χ. οι Εχινάδες νήσοι ήταν προέκταση της ξηράς. Ανέβηκε, λοιπόν, η στάθμη της θάλασσας σιγά σιγά και κατέκτησε την ξηρά αφήνοντας να προεξέχουν οι λόφοι. Αυτή η διεργασία ξεκίνησε 16.000-18.000 χρόνια πριν. Ο μύθος εδώ ταυτίζεται και πάλι με τη γεωλογία. Τίθεται, έτσι, και πάλι το ερώτημα πώς έμειναν όλα αυτά τα γεγονότα στη μνήμη των Ελλήνων που υποτίθεται ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους γηγενείς κατοίκους αυτού του τόπου, τους Πρωτοέλληνες ή τους Πελασγούς.
Το ερευνητικό σας έργο σχετίζεται με έναν από τους μεγάλους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, τον Ηρακλή. Σε ομιλία σας τον αποκαλέσατε «παγκόσμιο γεωλόγο και μηχανικό».
O Ηρακλής είναι γνωστός από τους 12 άθλους του. Αυτούς γνωρίζουμε οι περισσότεροι. Για παράδειγμα, είναι λιγότερο γνωστό ότι γεννήθηκε στη Θήβα και (ακόμα σημαντικότερο) ότι έζησε την τελευταία περίοδο της μυκηναϊκής εποχής. Η μυκηναϊκή εποχή ξεκινάει γύρω στα 1600 π.Χ. και ο Ηρακλής πρέπει να έζησε το 13ο αιώνα π.Χ., γύρω στα 80 χρόνια πριν από τον Τρωικό Πόλεμο. Οι 12 άθλοι του Ηρακλή, αν τους ταξινομήσει θεματολογικά κάποιος, θα δει ότι έχουν εμφανή σχέση με το νερό, με μεταλλεύματα και κυρίως με υδραυλικά έργα. Οπως οι στάβλοι του Αυγεία, για παράδειγμα. Ο καθαρισμός του στάβλου του Αυγεία έγινε με την εκτροπή των υδάτων ενός ή δύο ποταμών. Οι Στυμφαλίδες όρνιθες, πάλι, έχουν να κάνουν με λίμνη, με νερό. Η Λερναία Υδρα ομοίως. Τα χρυσά μήλα των εσπερίδων, η χρυσή ζώνη της Ιππολύτης και τα βόδια του Γηρυόνη (πατέρας του Γηρυόνη ήταν ο Χρυσάορας) σχετίζονταν άμεσα με τον χρυσό. Πέρα από αυτά, ο Ηρακλής σχετίζεται επίσης και με τα τεχνικά έργα των Μινύων στην Κωπαΐδα. Αν ξεφύγουμε από αυτούς τους 12 μύθους και πάμε στο τι λένε ο Στράβωνας, ο Διόδωρος Σικελιώτης και διάφοροι άλλοι, βλέπουμε ότι ο Ηρακλής έχει επισκεφθεί και ολόκληρη την Ιβηρική Χερσόνησο.
mariolakos1 Μηνάς Παπαγεωργίου και Ηλίας Μαριολάκος κατά τη διάρκεια της συνέντευξης
Σύμφωνα με μελέτη που έχετε παρουσιάσει, ο Ηρακλής εκτός από γεωλόγος και μηχανικός ήταν και δεινός ταξιδιώτης. Υπάρχουν πειστήρια για το πέρασμά του από άλλα σημεία του πλανήτη; Υπάρχουν σχετικές αναφορές σε τοπικές παραδόσεις άλλων λαών;
Ο άθλος με τα βόδια του Γηρυόνη εκτυλίσσεται στην Ιβηρική Χερσόνησο. Οι λεπτομέρειες αναφέρονται στον Διόδωρο Σικελιώτη, στον Στράβωνα και τον Πλούταρχο. Γιατί, λοιπόν, πήγε εκεί; Για να εκμεταλλευτεί τον χρυσό, τον άργυρο και τα διάφορα μέταλλα. Μην ξεχνάμε ότι η εποχή εκείνη ήταν η εποχή των μετάλλων. Υπάρχουν ορισμένες περιγραφές που αναφέρονται σε κοιτάσματα μετάλλων στα ιζήματα των ποταμών, όπως του Γουαδαλκιβίρ.
Πέρασε όμως και από τα Πυρηναία και πήγε στη Γαλατία. Γαλατία ονομάστηκε από το γιο του Ηρακλή, τον Γαλάτη. Εκεί, λοιπόν, ο Ηρακλής συνάντησε την Πυρίνη. Αυτή έμεινε έγκυος αλλά είχε διάφορες επιπλοκές με την εγκυμοσύνη και λέγεται ότι γέννησε ένα τέρας. Στεναχωρημένη, κατέφυγε στο βουνό, όπου και την κατασπάραξαν τα άγρια ζώα. Ο Ηρακλής βρήκε το πτώμα της, την έθαψε με τιμές πριγκίπισσας και από τότε τα βουνά λέγονται Πυρηναία. Τα προηγούμενα αποτελούν αναφορές της ίδιας της λατινικής μυθολογίας. Σε εκείνη την περιοχή ίδρυσε μια πόλη που είναι σήμερα γνωστή ως Αλέσια. Συνέχισε την ίδρυση νέων πόλεων εγκαθιστώντας σε αυτές δικές του κυβερνήσεις. Ο ίδιος ο Ηρακλής αποτελούσε κατά κάποιον τρόπο ένα διοικητή όλης αυτής της μεγάλης περιοχής υπό τον Ευρυσθέα (το βασιλιά των Μυκηνών).
Εκείνη ακριβώς η περίοδος χαρακτηρίζεται από τη μετάβαση στην εποχή του κασσιτέρου (είχε προηγηθεί η εποχή του μπρούντζου). Πήγε, λοιπόν, και στις Κασσιτερίδες Νήσους. Για να μπορέσει όμως να κάνει μεγάλη εκμετάλλευση, πραγματοποίησε διάφορα υδραυλικά έργα. Για την ευκολότερη μεταφορά του στρατού του άνοιξε δρόμους μέσα από τις Αλπεις για να κατέβει στην Ιταλία. Κυριάρχησε, λοιπόν, στην περιοχή, πέρασε στη Γαλλία και πήρε χρυσάφι από εκεί. Πέρασε στην Ιταλία, πέρασε στη Σικελία, συνεχίζοντας να ιδρύσει πόλεις όπως για παράδειγμα τη Λα Κορούνια ή το Κάντιθ.
Υπάρχει και το θέμα του φάρου της Λα Κορούνια, έτσι;
Το έμβλημα της πόλης, ο θυρεός της Λα Κορούνια, είναι ο φάρος που έχτισε ο Ηρακλής. Στη βάση του έχουμε μια νεκροκεφαλή με δύο κόκαλα που θεωρείται ότι είναι η κεφαλή του Γηρυόνη. Το Κάντιθ είναι τα παλιά Γάδειρα. Εκεί έχουν μέχρι και σήμερα επιγραφές αφιερωμένες στον Ηρακλή. Στην περιοχή υπάρχουν οι λεγόμενες στήλες του Ηρακλέους, οι πύλες του Γιβραλτάρ. Επίσης, στην τελετή έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελόνης το 1992 το γήπεδο ολόκληρο ήταν στολισμένο με κορδέλες και σεντόνια χρώματος μπλε και άσπρου παριστάνοντας τη Μεσόγειο. Και στο άκρο υπήρχε ένα πλοίο. Ενα πλοίο σαν και αυτά με τα οποία ταξίδευαν οι Μυκηναίοι… Τότε, λοιπόν, βγαίνει από το πλοίο μια φιγούρα, η οποία διασχίζει τη Μεσόγειο και πάει και ιδρύει τη Βαρκελόνη. Ο μύθος αναφέρει πως, κατερχόμενος ο Ηρακλής από τα Πυρηναία, κατάκοπος και καταϊδρωμένος όπως ήταν, έφτασε στην παραλία. Του άρεσε πολύ το τοπίο και άφησε πολλούς από τους δικούς του στρατιώτες εκεί να ξεκουραστούν. Ο ίδιος μπήκε μαζί με άλλους μέσα σε εννιά πλοία και ξεκινούν την πορεία τους προς το βορρά. Τους πιάνει όμως μια μεγάλη θαλασσοταραχή και καταστρέφονται οκτώ πλοία. Επιστρέφοντας εκεί από όπου ξεκίνησε, είδε πως οι άνδρες του είχαν αρχίσει να χτίζουν μια νέα πόλη, τη Βαρκελόνη. Τέλος, σύμφωνα με την παράδοση, ο Ηρακλής πήγε να πάρει τα μήλα των Εσπερίδων περνώντας από την Αραβία. Από εκεί λένε ότι έφτασε μέχρι την Αορνο Πέτρα που βρίσκεται στις Ινδίες και στον Ινδό ποταμό. Ουσιαστικά πρόκειται για το σημείο όπου έφτασε και ο Μέγας Αλέξανδρος.
Escudo_A_Corua
Να περάσουμε και στο θέμα της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού;
Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Ηρακλής και οι άνθρωποί του είχαν πάει να συναντήσουν τους ανθρώπους του Κρόνου. Αυτοί βρίσκονταν σε τρία νησιά δυτικά της Ισλανδίας, η οποία με τη σειρά της βρίσκεται δυτικά από τη Βρετανία. Σε ένα, λοιπόν, από αυτά τα νησιά ήταν η βάση των ανθρώπων που κατάγονταν από τον Κρόνο. Συνεχίζει, λοιπόν, ο Πλούταρχος αναφέροντας πως οι άνθρωποι του Ηρακλή έφτασαν σε αυτό το νησί με σκοπό να περάσουν στη μεγάλη ήπειρο απέναντι, για να αντικαταστήσουν τους προηγούμενους Ελληνες που είχαν μείνει εκεί αρκετά χρόνια και είχαν εκβαρβαριστεί. Είχαν αρχίσει να ξεχνάνε τη γλώσσα τους, τα ήθη και τα έθιμά τους. Ποια είναι αυτή η ήπειρος δυτικά από την Ισλανδία και δυτικά από τα τρία μεγάλα νησιά; Μία είναι, δεν υπάρχει κάποια άλλη: η Αμερική. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής όπου έφτασε ο Ηρακλής ήταν σε ευθεία με αυτό της Κασπίας. Μας λέει ότι από την περιοχή που έφτασαν έβλεπαν τον ήλιο να χάνεται μόνο μία ώρα το 24ωρο για ένα μήνα.
Herakles Glykon

Υπάρχουν αρχαιολογικά δεδομένα σε αυτές τις περιοχές στην αμερικανική ήπειρο που να μαρτυρούν τέτοιου είδους δραστηριότητα;
Αρχαιολογικά δεδομένα δεν υπάρχουν διότι δεν έχουν γίνει στοχευμένες έρευνες προς αυτή την κατεύθυνση. Ενδείξεις όμως υπάρχουν. Οι ενδείξεις είναι ότι στην απέναντι πλευρά και στη συγκεκριμένη περιοχή, την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών όπου έχουμε μια μεταλλευτική δραστηριότητα που ξεκινά περίπου το 2500 π.Χ. και σταματάει το 1000 π.Χ. Δηλαδή ξεκινάει από τη μεσοελλαδική και πρωτοελλαδική εποχή και καταλήγει στους σκοτεινούς αιώνες, στην κατάρρευση του μυκηναϊκού κράτους. Εκεί αναφέρεται μια εξόρυξη 50.000 τόνων αυτοφυούς χαλκού.
Γνωρίζω πως όλα τα χάλκινα αντικείμενα που έχουν βρεθεί στην Αμερική δεν ξεπερνούν τους 17 τόνους.
Ετσι είναι. Να είναι 100, να είναι 1.000, να είναι 2.000 τόνοι! Πού πήγαν οι 50.000 τόνοι; Υπάρχουν διάφορα ευρήματα που βρίσκονται μέχρι τη Φλόριντα. Εχουμε διπλούς πέλεκεις όπως τους μινωικούς. Εχουμε ορισμένα άλλα εργαλεία που μοιάζουν ακριβώς με αυτά τα οποία χρησιμοποιούσαν εδώ στον ελλαδικό χώρο. Υπάρχουν, τέλος, και άλλες ενδιαφέρουσες ενδείξεις. Ξαναγυρνώντας όμως στον Ηρακλή, να αναφέρουμε ότι ο Παυσανίας υποστηρίζει ότι ο ήρωας έφτασε και μέχρι τη χώρα των Υπερβορείων.
Οι οποίοι πού τοποθετούνται γεωγραφικά;
Οπωσδήποτε βρίσκονταν βόρεια της Μαύρης Θάλασσας. Αλλοι τούς τοποθετούν στις Αλπεις, άλλοι βόρεια του Αίμου, άλλοι βόρεια της Θράκης. Κατά πάσα πιθανότητα, όμως, πρέπει να κατοικούσαν εκεί που έφτασαν οι Αργοναύτες. Εκεί, λοιπόν, πρέπει να πήγε ο Ηρακλής. Ο οποίος, μάλιστα, σύμφωνα με τον Παυσανία, πήρε από τους Υπερβόρειους μια αγριελιά, για να τη φυτέψει στην Ολυμπία. Δεν είναι λιγάκι περίεργο όλο αυτό; Πρέπει να υπήρχε μια πολιτισμική σχέση μεταξύ των λαών.
Και οι Υπερβόρειοι με τη σειρά τους όμως επισκέπτονταν τη Δήλο;
Ετσι. Οι ανασκαφές δύο Γάλλων αρχαιολόγων στο νησί έφεραν στο φως τους τάφους των Υπερβορείων παρθένων, που χρονολογούνται από το 15ο αιώνα π.Χ. Μιλάμε δηλαδή για την περίοδο ανάπτυξης της μυκηναϊκής εποχής. Υπάρχει, λοιπόν, η εκδοχή ότι οι Υπερβόρειες παρθένες κατέρχονταν από το Μαντείο της Δωδώνης, περνούσαν από τους Δελφούς, από εκεί στην Εύβοια για να καταλήξουν στη Δήλο με σκοπό να αφήσουν τα ετήσια δώρα τους. Κανένας δεν έχει ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο και θεωρώ καθοριστικής σημασίας διότι δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ξεκινούν 5 παρθένες με δώρα για να πάνε από την Αγία Πετρούπολη στον Απόλλωνα της Δήλου παραμένοντας αλώβητες. Μπορεί να το φανταστεί κανείς; Αορνος Πέτρα, Υπερβορέα, Θούλη… Ολες τους συνδέονται με τον Ηρακλή. Αυτές οι περιοχές είναι υπαρκτές.
Σας έχει πλησιάσει κάποιος από την ελληνική Πολιτεία με σκοπό τη χρηματοδότηση για την ανάδειξη της ερευνητικής σας προσπάθειας;
Οχι, εδώ δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτά τα πράγματα… Δυστυχώς ακόμα είμαστε υποχείριο του «πνεύματος της Εσπερίας». Δηλαδή, αν δεν έχουν πει κάτι οι Αμερικάνοι, οι Αγγλοι, οι Γερμανοί και οι Γάλλοι, δεν το δεχόμαστε, πρέπει να μας το πουν αυτοί πρώτα για να το δεχτούμε.
Προσπαθούμε να εφαρμόσουμε, δηλαδή, εδώ το σκανδιναβικό πρότυπο. Αν πάει κανείς στη Φινλανδία το χειμώνα, ο ήλιος κάνει την εμφάνισή του 3 ώρες την ημέρα. Πώς είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να μην καθίσει μέσα στο σπίτι του να σκεφτεί, να εργαστεί στο computer του; Είναι δυνατόν ο Ελληνας να περάσει μόλις 3 ώρες εκτός σπιτιού; Ο ίδιος ο ήλιος τον προκαλεί να κάνει το αντίθετο.
Σημείωση: Η συνέντευξη παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο εβδομαδιαίο περιοδικό “Φαινόμενα” του Ελεύθερου Τύπου (τ. 19 – 5/2/2011)

Πηγή
http://www.metafysiko.gr/?p=5922

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

Οι Μινωίτες Κρήτες στη Νορβηγία.



«Το μαλακό καθαρό» είναι οι πρώτες λέξεις που γράφτηκαν πριν πολλά χρόνια στην Νορβηγία. Περισσότερο από 2000 χρόνια πριν τον Χάραλντ  Χώρφαργκε (ο πρώτος βασιλιάς που ένωσε την Νορβηγία 858-934), στην χώρα είχαν φτάσει οι Μινωίτες Κρήτες και έκαναν εξόρυξη αργύρου, όπως αναφέρει η επιγραφή που ανακαλύφθηκε στην περιοχή Κόνγκσπεργκ.
Όπως αναφέρεται στο κείμενο της μεγαλύτερης εφημερίδας της Νορβηγίας «Aftenposten» της 13/1/2002 την επιγραφή ανακάλυψε ο Γιόχαν Γιάερνες κάτοικος της πόλης Κόνγκσμπεργκ στην νότια Νορβηγία. Ο Γ. Γιάερνες ήταν απόφοιτος πανεπιστημίου με ειδικότητα ιστορικού και για αυτόν ήταν φυσικό να ψάχνει για ιστορικά ευρήματα στην  πατρική του περιοχή. Έτσι μια μέρα του Οκτωβρίου του 1987 παρατήρησε κάποιους σκοτεινούς κύκλους στο Λάνγκσιεννεφίελλετί (τοπική ονομασία οροσειράς). Αυτό του κίνησε την περιέργεια και έτσι με προσοχή άρχισε να σκάβει και να καθαρίζει την  περιοχή για να διαπιστώσει τι ήταν αυτό που προκαλούσε τον κυκλικό σχηματισμό.
Με τον καθαρισμό της περιοχής, του αποκαλύφθηκε μια συνηθισμένη επιγραφή πάνω στον βράχο την οποία όμως συνόδευαν και πέντε μυστηριώδη σύμβολα τα οποία φαινόταν πως είχαν σκαλιστεί πάνω στον βράχο με πέτρα σε πολύ παλιά εποχή, την εποχή του χαλκού. «Νόμιζα πως θα απογειωνόμουν από τον βράχο» αναφέρει  ο Γιάερνες «κανένας δεν θα πίστευε πως κάτι τέτοιο θα βρισκόταν στο Κόνγκσμπεργκ». Στην αρχή, όπως αναφέρει, νόμισε πως τα γράμματα θα μπορούσαν να είναι φοινικικά. Η λύση του αινίγματος βρέθηκε μετά το 1994 όταν διαπιστώθηκε ότι τα πέντε σύμβολα του Κόνγκσμπεργ ανήκαν στην Μινωική γραμμική Α γραφή. Η γραμμική Α ως γνωστόν είναι το αρχαιότερο σύστημα της Ευρώπης και επινοήθηκε στην Κρήτη το πρώτο ήμισυ της 2ης χιλιετίας (προ αρχής χριστιανικής χρονολόγησης) και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος του μινωικού πολιτισμού το -1450. Την γραμμική Α σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας  προσπάθησε να αποκρυπτογραφήσει ο Νορβηγός Κιέλ Αάρ το 1990 και ήταν αυτός που ασχολήθηκε με την ερμηνεία των συμβόλων που ανακάλυψε ο Γιάερνες. Και τα ερμήνευσε ως «Το μαλακό καθαρό». Η φράση αυτή κατά τον Αάρ αναφέρεται στον άργυρο, που στο Κόνγκσμπεργκ ήταν επιφανειακός και εύκολο να εντοπιστεί και να εξορυχτεί. Η επιγραφή, είχε πιθανώς σκαλιστεί ως ευχαριστία στους θεούς για το αξιόλογο δώρο, εξηγεί ο Γιαερνες.
Οι Μινωίτες ήταν άξιοι έμποροι στην εποχή τους και αξιόλογοι χρυσοχόοι και γνωρίζουμε πως θα μπορούσαν να διασχίσουν ανοιχτές θάλασσες με τα πλοία τους, που ήταν τα καλυτέρα της εποχής τους. Ο Γιάερνες πιστεύει πως κατεύθυναν τα πλοία τους μέχρι το Κονγκσμπεργκ. Εκεί φόρτωναν τον άργυρο τον οποίον πουλούσαν στους Αιγυπτίους με αντάλλαγμα το χρυσάφι. Ο άργυρος εμφανίζεται στην χώρα του χρυσού την Αίγυπτο, περίπου το -1600. Την εποχή εκείνη ο άργυρος άξιζε δυο φορές την αξία του χρυσού. Αυτό εξηγεί γιατί η Κρήτη ήταν τόσο πλούσια σε χρυσό συμπεραίνει ο Γιαερνες, που πιστεύει πως όλα συμφωνούν με τις παραδεκτές από την επιστημονική κοινότητα θεωρίες και συνεχίζει λέγοντας: «Βλέπω το γράφημα ως απόδειξη ότι έχουν έρθει οι Μινωίτες μέχρι το Κόνγκσμπεργκ. Είναι πολλά τα στοιχεία που δείχνουν σε αυτήν την κατεύθυνση, για να μην είναι πια τυχαίο. Στην περιοχή του Κονγκσμπεργκ έχουν βρεθεί υπολείμματα από ορυχεία πάνω από 2000 χρόνια παλιά. Αυτά βρέθηκαν τυχαία από βοσκούς το 1623, οι οποίοι σκόνταφταν σε ασημένια αντικείμενα. Στις βραχοεπιγραφές βρέθηκαν επίσης σύμβολα της Μινωικής γραφής».

Πηγή: Περιοδικό «Ελλάνιον Ήμαρ», τευχ. 16ο, σελ. 5,
Την μετάφραση και επεξεργασία του άρθρου από τα Νορβηγικά έκανε ο φίλος αναγνώστης του περιοδικού Ιωάννης Χατζιδαμιανός. 

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Ελληνιστικά κατάλοιπα αποκαλύπτονται κοντά στην Ουγκαρίτ.



                                                                  

  Τάφος στην Ουγκαρίτ.

Αρχαιολογικά ευρήματα που χρονολογούνται στην Εποχή του Χαλκού αλλά και στην ελληνιστική περίοδο έφεραν στο φως Σύριοι ερευνητές κοντά στην Ουγκαρίτ.
Οι αποκαλύψεις σημειώθηκαν στην περιοχή Τελ Σάμια, 7 χλμ. Β. της Ουγκαρίτ, μιας από τις σημαντικότερες θέσεις της Εποχής του Χαλκού στη Συρία. Η αποστολή είχε σκοπό να καθαρίσει μια ομάδα λαξευτών στο φυσικό βράχο τάφων που είχαν εντοπιστεί στην περιοχή κατά το παρελθόν. Κατά την έρευνα ήρθαν στο φως ανθρωπολογικά κατάλοιπα της Υστεροχαλκής περιόδου στο Β. τμήμα της θέσης και κεραμική που κάλυπτε την Πρωτοχαλκή και Μεσοχαλκή περίοδο στο Ν. τμήμα. Τυπολογικά μάλιστα η κεραμική βρίσκει παράλληλα στη γειτονική Ουγκαρίτ. Αξιοσημείωτος όμως ήταν ο εντοπισμός ελληνιστικών αρχιτεκτονικών καταλοίπων στον χώρο, για τα οποία όμως καμία περαιτέρω πληροφορία δεν έχει δοθεί. Η παρουσία τους όμως θεωρείται σημαντική καθώς επιβεβαιώνεται η πολιτισμική συνέχεια στη θέση πολύ αργότερα από την Εποχή του Χαλκού, οπότε και σημειώνεται η μεγάλη ακμή της. 


Πηγή
http://www.arxaiologia.gr/site/content.php?artid=7355

Τρίτη 17 Αυγούστου 2010

Οι λευκοί Θεοί των Ινδιάνων της Αμερικής ήσαν Έλληνες..


Σε μία πανάρχαια εποχή φαίνεται πως έγινε ο εποικισμός της Αμερικανικής ηπείρου από ομάδες Τατάρων και Μογγόλων κυνηγών από την Σιβηρία Η λογική λέει πως οι ομάδες αυτές που κατέκλυσαν την Αμερικανική ήπειρο πέρασαν από τα στενά της χερσονήσου Καμτσιάκας τα οποία στην απώτατη εκείνη εποχή ήταν μία συνέχεια ξηράς που ένωνε την Αλάσκα με το πιο μακρινό βόρειο σημείο της Ασίας. Είναι εκείνοι που στην συνέχεια έφτιαξαν τον μογγολοειδή τύπο των ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικής. Είναι αυτοί που βρήκαν οι Έλληνες όταν έφτασαν στην ανεξερεύνητη έως τότε ήπειρο του δυτικού ημισφαιρίου του πλανήτη. Είναι εκείνοι που έβλεπαν την κατάλευκη σάρκα, τους ασπροφώτιστους μανδύες των Ελλήνων και το υψηλό τους παρουσιαστικό, τα υπερσύγχρονα σκάφη τους που φαίνονταν αλλόκοτα μπροστά στις ακατέργαστες πιρόγες τους και όπως ήταν λογικό τους είδαν σαν Θεού!!!

Η POPOLBUX το πανάρχαιο ινδιάνικο κείμενο των ιθαγενών της Αμερικής γράφει για τους «παράξενους» επισκέπτες που ήρθαν στην χώρα τους και τους μετέφεραν τον πολιτισμό: « Ο Θεός Ήλα-Τάκι ήταν ιερέας και βασιλιάς των λευκών επικοιστών. Οι λευκοί εκείνοι ήταν σοφοί, ειρηνικοί και ψηλοί. Είχαν λευκό δέρμα και μακριά γένια...».
Είναι λογικό οι τότε κάτοικοι της Αμερικής που είχαν άγνοια για το πώς ήταν η γη, τι έκταση καταλάμβανε, και αν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι κάπου αλλού, να τους φαίνονται περίεργοι εκείνοι οι επισκέπτες, θεωρώντας τους μάλιστα, λόγω των μεγάλων μορφολογικών διαφορών αλλά κυρίως των γνώσεων που κατείχαν, κάτι εν είδη Θεών...
Και έτσι έπλασαν τους Θεούς μέσα στην φαντασία τους πάνω σ' εκείνα τα πρότυπα. Τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων οι οποίοι έφτασαν εκεί, στην μακρινή χώρα της Εσπερίας με τα πλοία τους και με έναν πολιτισμό μαζί τους τον οποίο άφησαν παρακαταθήκη σ' έναν κόσμο που βρισκόταν ακόμα σε μία πρωτόγονη κατάσταση, αλλά όχι και άγρια. Απόδειξη η αφομοίωση όχι μονάχα του υλικού μέρους του πολιτισμού αλλά και εκείνου του πνευματικού που κυρίως έχει να κάνει με την γλώσσα και τον λόγο. Γι' αυτό και οι ομοιότητες πολλών λέξεων των αρχαίων λαών της Αμερικής με την ελληνική γλώσσα είναι σημείο αναφοράς για πολλούς επιστήμονες, ντόπιους και ξένους...
Όταν μετά από αρκετούς αιώνες παρουσιάστηκαν στα παράλια των ακτών της Αμερικής οι νέοι επισκέπτες, με τον Χριστόφορο Κολόμβο επικεφαλής, οι ιθαγενείς τους υποδέχτηκαν σαν θεότητες. Ο ίδιος ο μεγάλος εξερευνητής εξιστορεί στα απομνημονεύματά του : « ...Το μόνο αίσθημα που ένοιωσαν για εμάς οι Ινδιάνοι, ήταν λατρεία και θαυμασμός...» , και πιο κάτω συμπληρώνει: « Μόλις μας είδαν οι Ινδιάνοι στις ακτές τους, έπεφταν στη γη έξαλλοι, σήκωναν τα χέρια τους στον ουρανό ολόχαροι, και μας καλούσαν να βγούμε στην στεριά το γρηγορότερο...».

Η παράδοσή τους έλεγε πως θα επέστρεφαν εκείνοι που κάποτε είχαν έρθει και τους έφεραν το φως του πολιτισμού. Που τους έδωσαν την τάξη και τον τρόπο του πως θα ζούσαν καλύτερα μέσα από μία σωστή και ορθή ανάπτυξη πολιτιστική. Τους έδωσαν πολιτισμό και αυτό έλεγε πάρα πολλά σε εκείνους που ζούσαν μέχρι τότε σε μία κατάσταση που ταίριαζε σε ζώα και όχι ανθρώπους. Πώς να μην είναι ευγνώμονες απέναντί τους; Πώς να μην τους θεωρούν Θεούς; Είναι λοιπόν πολύ λογική η αντίδραση που περιέγραψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, εκ μέρους των ιθαγενών της Αμερικής. Αλλά πιο λογική φαίνεται όταν συναντά κανείς μέσα στην παράδοση ή στα παλιά, πανάρχαια κείμενά τους την νοσταλγία μιας επιστροφής Εκείνων...

Στις θρησκευτικές τους τελετές οι Ινδιάνοι της Αμερικής, φορούν λευκά προσωπεία (μάσκες), ή βάφουν τα πρόσωπά τους με λευκό χρώμα σε ανάμνηση εκείνων των λευκών Θεών που τους είχαν εκπολιτίσει. Οι ιερείς τους επίσης φορούν κράνη στολισμένα με κέρατα ταύρου. Τα κράνη αυτά φορούσαν οι στρατιώτες του Κρόνου- Βήλου. Αλλά είναι και το σύμβολο του Κρητικού πολιτισμού, των χρόνων του Μίνωα, των Ετεοκρητών, των μεγάλων και ισχυρότερων θαλασσοπόρων όλων των εποχών.

Οι ψηλοί επισκέπτες της Αμερικής, λευκοντυμένοι και γενειοφόροι καθώς λένε τα πανάρχαια ινδιάνικα κείμενα, είναι οι Έλληνες Θεοί, της εποχής των Θεοβασιλέων Ουρανού, Κρόνου, Άτλαντα, Ποσειδώνα, Διονύσου...

Γίγαντες τους παρουσιάζουν πολλά αρχαία δικά μας κείμενα, «...Γένος κρατερών, γιγάντων, υμνεύσαι ... εντός Ολύμπου μούσαι Ολυμπιάδες...», γράφει ο Ησίοδος δίνοντας το στίγμα για το ποιοι ήσαν αυτοί οι ψηλοί σαν γίγαντες λευκοί και γενειοφόροι κρατεροί...
« Άναξ, παιδοτρεφές, αίμαι γιγάντων»( Νόνος, Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλ. 40ο σελ. 313, στιχ. 315), και ο Απολλόδωρος λέει: « Γεννά γίγαντας εξ ουρανού ... Εγένετο δε εν Παλήνη...» ( Βιβλ. Ι., 34).
Ο Πλάτων γράφει: «...εν δε τη Ατλαντίδι νήσω ταύτη, μεγάλη συνέστη και θαυμαστή δύναμις βασιλέων, κρατούσα μεν απάσης της νήσου πολλών δε άλλων νήσων και μερών της ηπείρου...»
«... Ούτοι δε οι πάντες αυτοί τε και οι έκγονοι τούτων, επί γενεάς πολλάς ώκουν, άρχοντες μεν πολλών άλλων κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου...»
«... Καθ' άπερ εν τοις πρόσθεν ελέχθη περί της των θεών λέξεως ότι κατενείμαντο γην πάσαν ... Ποσειδών την Ατλαντίδα λαχών, εκγόνους κατώκεισεν...»
Γράφει ο Πλάτων σχετικά με την Ατλαντίδα δείχνοντάς μας ότι είχε εποικιστεί από τα ελληνικά φύλα. Η τοποθέτηση της Ατλαντίδας στο δυτικό ημισφαίριο όπου μάλιστα όπως λέει ο Πλάτων υπήρχαν και άλλα νησιά και μία ήπειρος «κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου...», φανερώνει την γνώση της ύπαρξης της Αμερικανικής ηπείρου στα χρόνια του Πλάτωνα. Αφού λοιπόν ο Πλάτων γνωρίζει την ύπαρξή της είναι φυσικό να γίνει παραδεκτό, ότι οι περί της Ατλαντίδας και της Αμερικής αφηγήσεις του πρέπει να είναι αληθινές. Και γιατί να τις αμφισβητήσουμε άλλωστε όταν όλα είναι καταφανή και μιλούν για τους Έλληνες, τους λευκούς θεούς της Αμερικής στα απώτατα χρόνια της προϊστορίας;

ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=4566:2010-08-11-14-02-32&catid=39:omorfos-kosmos&Itemid=220

Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010

Η Θούλη και η επίσκεψη του Πυθέα


 Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΠΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΘΕΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Στράβων ήταν ένας αρχαίος Έλληνας ιστορικός, γεωγράφος και φιλόσοφος. Ειδικότερα, ως γεωγράφος, συγκαταλέγεται στους διασημότερους της αρχαίας εποχής. 


Από τα ελάχιστα που διασώθηκαν, από περιγραφές μεταγενεστέρων, ας δούμε τι γράφουν από τις παρατηρήσεις του Στράβωνα που σχολίασε το ταξίδι του Πυθέα…….


Ο Στράβων στα «Γεωγραφικά» του βιβλίο Β τέταρτο κεφάλαιο γράφει:

« Ο Πολύβιος εξ άλλου γράφοντας γεωγραφία για τις χώρες της Ευρώπης λέει να αφήσουμε τους αρχαίους και να εξετάσουμε εκείνους που τους ελέγχουν , όπως τον Δικαίαρχο και τον Ερατοσθένη που ασχολήθηκαν με την Γεωγραφία, και τον Πυθέα από τον οποίο πολλοί παρασύρθηκαν και ο οποίος υποστηρίζει ότι γύρισε όλη τη Βρετανική και αποδίδει περίμετρο στο νησί πάνω από σαράντα χιλιάδες στάδια. Ιστόρησε δε και τα σχετικά με τη Θούλη στους οποίους ούτε γη υπήρχε, ακόμη δε ούτε θάλασσα, ούτε αέρας, αλλά ένα κράμα από όλα αυτά, που έμοιαζε με θαλάσσιο πνεύμονα στον οποίο , όλα ταλαντεύονται και ο θαλάσσιος πνεύμονας τα έδερνε όλα αυτά, ώστε σε αυτόν κάποιος δεν μπορούσε ούτε να πορευτεί ούτε να πλεύσει……….. επισκέφτηκε τα παράλια όλης την Ευρώπης που βρέχονται από Ωκεανό από τα Γάδειρα μέχρι τον Τάναιν (ποταμός Δον της Ρωσίας)……….». 

Από αυτό το απόσπασμα βγάζουμε πολύτιμα συμπεράσματα, αν αναλυθεί το αρχαίο κείμενο λέξη λέξη βλέπουμε ότι ο Πυθέας μιλούσε απευθυνόμενος όχι στο λαό αλλά σε επιστήμονες. Γράφοντας «ούτε γη υπήρχε, ακόμη δε ούτε θάλασσα, ούτε αέρας, αλλά ένα κράμα από όλα αυτά» εξηγεί ότι η γη, η θάλασσα και ο αέρας δεν ήταν σώματα απλά και αυθύπαρκτα αλλά σώματα ύλες σύνθετες που προερχόντουσαν από ένωση με άλλα σώματα «σύγκριμα τι εκ τούτων», ο Επίκουρος (341-270 πχ) δίδαξε «Τα πρώτα σώματα απλά, τα δε εξ εκείνων συγκρίματα», η δε φράση «καθ αυτήν» μιλάει για μίγματα σωμάτων .

Έμοιαζε θαλάσσιο πνεύμονα «πνεύμονι θαλαττίω εοικός» υπονοεί πυκνόρρευστη μάζα στην οποία δεν μπορεί κάποιος να πλεύσει και να περπατήσει, η ψύξη που επικρατούσε ήταν το κυρίαρχο στοιχείο που απαγόρευε την αναπνοή.
Η περιγραφή αυτή του Στράβωνα (που ήταν ένα μικρό απόσπασμα) πέρασε λέξη λέξη από το σύγχρονο
επιστημονικό μικροσκόπιο και οι σημερινοί επιστήμονες διαπίστωσαν πόσο περιεκτική και σαφής ήταν σε λίγες λέξεις η περιγραφή των συνθηκών του Βόρειο πόλου
 Η ΘΟΥΛΗ
 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η Thule στους μεσαιωνικούς γεωγραφικούς χάρτες δείχνουν οποιαδήποτε απόμακρη θέση που βρίσκεται πέρα από τα "σύνορα του γνωστού κόσμου." Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν την Thule ως Λατινικό όνομα για τη Γροιλανδία χρησιμοποιείται η Thule και για την Ισλανδία.

Στη Θούλη κανείς δεν είχε φτάσει μέχρι τότε, τι ήταν η Θούλη; Μα τι άλλο η γη του βορά, ο Βόρειο Πόλος και η κατάκτησή της περιγράφεται από τα δύο έργα του Πυθέα τα «Περί Ωκεανού» και «Πυθέως Περίπλους», αποσπάσματα των έργων του παραθέτουν και οι Ίππαρχος,, Ερατοσθένης, Ποσειδώνιος, Τιμαίος, Μαρκιανός, Στράβων,ο Πολύβιος , ο Δικαίαρχος αλλά και οι Ρωμαίοι συγγραφείς.
Στη Θούλη κατάφεραν να φτάσουν με αεροπλάνο το 1926 ο Αμερικανός ναύαρχος Richard Byrd, ο Νάνσεν στις 7-4-1895 και ο Πήρυ στις 6-4-1909 !!!!!!
Ο μεγάλος Γάλλος θαλασσοπόρος Λουδοβίκος Μπουκαινβίλλ (1729-1881μχ) έγραψε «Ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης πρέπει απαραίτητα να κατατάσσεται εις την χορείαν των μεγάλων θαλασσοπόρων της ιστορίας, των Μαγγελάνων, των Κολόμβων κα και ναδιδάσκεται στα σχολεία»

Τι σημαίνει Θούλη; «Θου» στην αττική σημαίνει τον Θεό «λη» σημαίνει λίθος………. Δηλαδή Θεϊκή γη, μερικοί δίνουν την εξήγηση ότι προέρχεται από το «θόλος» και κάποιοι ότι προέρχεται από το «θολύω» που σημαίνει σκοτεινός, ο ίδιος ο Πυθέας γράφει ότι έφτασε «μετά έξι ημεραίους πλους εις την Θούλη», σήμερα Θούλη λέμε το Βόρειο πόλο, πριν δηλαδή 331πχ + 2009μχ = 2340 χρόνια οι Έλληνες μιλούσαν για Βόρειο πόλο.
Δες τι γράφει ο Στράβων
«Ο μεν ουν Μασσαλιωτης Πυθέας τα περί Θούλην την βορειοτάτην των Βρετανίδων ύστατα λέγει, παρ οις ο αυτός εστι τω αρκτικώ ο θερινός κύκλος , παρά δε των άλλων ουδέν ιστορώ , ουθ ότι Θούλη νήσος εστί τις ουτ ει τα μέχρι δεύρο οικήσιμα εστίν , όπου ο θερινός τροπικός άρκτικός γίνεται».
Δηλαδή : «Ο μεν λοιπόν Πυθέας ο Μασσαλιώτης σχετικά με την Θούλη . λέει ότι είναι βορειότερη από τα Βρετανικά νησιά και αποτελεί το έσχατο μέρος του κόσμου, όπου και ο θερινός τροπικός κύκλος είναι ίδιος με τον αρκτικό κύκλο. Από δε τους άλλους τίποτε δε διηγούμαι (εννοεί συγγραφείς), ούτε ότι υπάρχει κάποιο νησί Θούλη, ούτε εάν τα μέρη αυτά τώρα είναι κατοικήσιμα, εκεί όπου ο θερινός τροπικός γίνεται αρκτικός»
Ο Στράβων αδυνατεί να πιστέψει ότι έφτασε άνθρωπος στο Βόρειο πόλο και ονομάζει τον Πυθέα ψεύτη, ευτυχώς όμως που ασχολήθηκε με το
ν Πυθέα στην πολεμική του αυτή διότι μας έδωσε πολλά αποσπάσματα από τα γραπτά του Πυθέα.
 
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Άγαλμα του Πυθέα στο Χρηματηστήριο της Μασσαλίας. Οι Γάλλοι τον έντυσαν με γαλλατικό παντελόνι. 

Πληροφορίες και αποσπάσματα απο την
"Αιολική Γή" - ΒΙΣΑΛΤΗΣ/visaltis.blogspot 

Πηγή
http://www.promitheasblog.com/2010/06/blog-post_4408.html

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

Τα αρχαία ελληνικά κύρια ονόματα της φυλής των Αραουκανών της Χιλής.

Η παρακάτω εισήγηση έγινε από τον  Δρ Στ.  Δωρικό (Βούλη) στο Συμπόσιο των Φίλων των Α.Ε.Ο, στις 16/10/2000.

Τα αρχαία ελληνικά κύρια ονόματα  της  φυλής των Αραουκανών της Χιλής

        Σ. Δωρικός Βούλης  (Dr. Ing.) - Κ. Χατζηγιαννάκης  (Dr. Μηχ.)

 

                                          
Η πρώτη απόπειρα ενασχόλησης με την μελέτη της γλώσσας των Θεών του Ηλίου, των Ίνκα (1), που πίστευαν και περίμεναν τους λευκούς θεούς τους, που παρασύρθηκαν να δεχθούν τους καταστροφικούς και απολίτιστους ΄΄ εκπολιτιστές ΄΄ τους, τους Ισπανούς του Πιζάρο, ως επιστρέφοντες προγόνους και προπάτορες και θεούς , μας απεκάλυψε ελληνικές ρίζες και δομές στην Αμερικανική Ήπειρο από την πανάρχαια εποχή με διαλεκτικά δωρικά και αιολικά στοιχεία της γλώσσας τους *.
 Αλλά και η προσέγγιση της γλώσσας των Αραουκανών  ενός άλλου λαού της Ν. Αμερικής, αποκαλύπτει μια άλλη , πολλαπλά δημιουργική ελληνική εστία στην Νότια Αμερική, σε χώρα αντίπαλο πόλο της αυτοκρατορίας των Ίνκα , που πολέμησε τους Ισπανούς εισβολείς και θαυμάστηκε (2) απ� αυτούς, αποδεικνύοντας την Σπαρτιατική καταγωγή της.
                              ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΤΑΣΗ
Και εξυμνήθηκε  στο  σχετικό έπος �� Araucania�� από τους Ισπανούς ποιητές . Αραουκανοί, Μαπούτσε, Βελίτσε. Λέξεις που μοιάζουν εξωτικές, που σε πρώτη θέαση δεν μας ξεδιπλώνουν το θαυμαστό περιεχόμενό τους, ειδικά σε μας τους Έλληνες . Και όμως , αν εντρυφήσουμε στα λεξικά και στις συνήθειες των λαών αυτών, έρχονται στο φως πολλά στοιχεία, που παραπέμπουν σε πολύ οικίες και γνωστές μας εικόνες , έθιμα και στοιχεία . Και πάνω απ� όλα, προκαλεί τον μελετητή η ομοιότητα των τοπωνυμίων, των ονομάτων, των γλωσσών γενικότερα. Το δωρικό ιδίωμα, που εντοπίζεται στη βάση των ριζών των λέξεων επιβεβαιώνει τις ιστορικές μαρτυρίες, και μάλιστα όσες προέρχονται από επίσημα μέλη των φυλών αυτών .(3)
                    ΧΛΑΜΥΔΟΦΟΡΕΣ ΑΡΑΟΥΚΑΝΕΣ
 Οι γλωσσικές αποδείξεις επικεντρώνονται στην φυσιολογία  και τα σωματικά χαρακτηριστικά των μελών της φυλής, στις συνήθειες, στις θρησκευτικές δοξασίες, στις ιστορικές αναλογίες και μαρτυρίες για την οδό που διανύθηκε μέχρι την άφιξη των πρώτων εποίκων Αραουκανών στη Χιλή, που έχει και αυτή να αποκαλύψει πολλά, για πιθανές ενδιάμεσες αποικίες των Ελλήνων στον Ειρηνικό Ωκεανό  ή ελληνικές εστίες που χρειάζεται να ερευνηθούν **. Και ίσως αποκαλυφθούν ερμηνείες συμπεριφορών ή εθίμων των γενικώς και αδιακρίτως σήμερα αποκαλουμένων  ιθαγενών με ελληνοκεντρική θεώρηση .
Ο ΓΕΝΕΙΟΦΟΡΟΣ ΓΕΡΩΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΟΠΙΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Σε κάθε περίπτωση αφετηρία αυτής της περιπλάνησης, τόσο γοητευτικής και , ελπίζουμε, πλούσιας σ ενδείξεις και σκέψεις, μπορεί να αποτελέσουν τα καθαρά ελληνικά ή ελληνόμορφα τοπωνύμια ή ονομασίες περιοχών, όπως η πόλη Ούε ( Hue = Gue < Γαία ) το Λάος και η ονομασία των νησιών  Γαλα � πάγος (Λευκός  Βράχος ).
                ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΡΑΟΥΚΑΝΩΝ
Εν προκειμένω  ο περιγραφές των αρχαίων , ως του Στράβωνος και του Πτολεμαίου, είναι πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τα ταξίδια των Αρχαίων Ελλήνων στις περιοχές αυτές, που αφ� εαυτών  αποδεικνύουν ότι τους ήσαν γνωστές και επιβεβαιώνουν κι αυτές τα διάβα των Ελλήνων, που πολύ πιθανόν κατέληξε από την θαλάσσια αυτή οδό στην Χιλή, όπου εγκαταστάθηκαν και αναπτύχθηκαν οι Αραουκανοί  και που σήμερα ομολογούν και μελετούν τη καταγωγή τους και προβάλουν και αναπτύσσουν την γλώσσα τους και σε πανεπιστημιακά ιδρύματα.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΟΧΙ ΙΝΔΙΑΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑ ΕΠΙΣΗΣ ΧΛΑΜΥΔΟΦΟΡΕΣ
 Αλλά ως τα πλέον σημαντικά όμως αντικείμενα της έρευνας αποδεικνύονται τα ονόματα των Αραουκανών . Και αυτά είναι αμιγώς ελληνικά . Ο κατάλογος ονομάτων που ακολουθεί, αντιστοιχίζει  τα αραουκανικά ονόματα με τα αρχαιοελληνικά  τους αρχέτυπα και αποτελείται από ονόματα προσωπικοτήτων .
Alkaman           =    Αλκαμένης
Allavilu            =     Αλλόφιλος
Alkapan           =     Αλκιφάνης   
Andakolo        =      Αντίχορος
Antihuenu       =     Αντίγονος
Antivilu           = Αντίφιλος ( παρατηρούμε την τροπή του φ σε β,
                                         όπως στην Μακεδονική διάλεκτο )
Antipulli         =     Αντίπυλος
Antimanki      =    Αντίμαχος
Antigaki         =     Αντίοχος
Antriti            =     Ανδρίτη ( αμαζόνα, ανδρογυναίκα)
Antilaf            =    Αντίλοχος
Antipan         =    Αντιφάνης
Glauka          =     Γλαύκη ( από το γλαυκός )
Ile                  =    Ύλας,  όνομα γνωστού Αργοναύτη 
Kare              =   Χάρις
Kirio              =   Κύριος

Tome            =   Τομεύς

Krea             =   Κρέουσα
Krinno          =   Κρίνος ή Κρίνων
Napo  =  Νάπος ( από το νάπη =δάση, κοιλάδα,  Αγ. Νάπα )
Pono            =   Πόνος ( από το πόνος = κόπος, έργον, μάχη )
Tropa           =   Τρόφος  ( από το τροφός )
Karelao        =    Χαρίλαος
Epinapi         =  Επίνεφος  ή Επίναπος ( νάπη = κοιλάδα, δάσος )

Kallopillan         =  Καλλιφίλων

Kallopan            =   Καλλιφάνης
Kallotane           =   Καλλιθάνης
Kallomalin         =   Καλλίμελος
Kallolanke         =   Καλλιλάμπης   (π       κ )
Kallolalangue    =   Καλλίλογος
Karenaipai         =    Χαρίνιππος
Karellanga         =    Χαρίλαμπος
Kedoman            =   Κηδομένης ( κήδος = μέριμνα, φροντίς )

Kalemante          =   Καλλιμάντης

Kelentara            =   Καλλιδωρος
Kaupolikan         =   Γεωπολυγένης
Kanio                  =    Γεννίων ( = γενάρχης )
*Huenchulao      =    (Α)huenchulao = Αγησίλαος
Lientur                =    Λεόντωρ, Λέανδρος
Lemo- Lemo       =    Πτόλεμος ή Πτολεμαίος
Lautaro               =     Λαόδωρος
Lonko                  =    Λόγγος
Nekuleo               =    Νικόλαος ( όνομα Σπαρτιατικό)
Maniqueo             =  Μενοικεύς
Mauropande         =   Μαυροπένθης
Melitaun                =   Μελιταίος
Melivilu                 =    Μελίφιλος
Antupillan             =    Ανθοφίλων
Poepan                  =    Ποοφάνης
Aliman                   =    Αλιμένης
Elikura                    =    Ελίκωρος
Leokano                =     Λεωγένης
Leokato                  =    Λεωκράτης
Leochengo             =   Λεωσθένης
Nakto                      =    Νυκτώ
Gualema                =    Γαιο(πτό)λεμος
Leokan                   =    Λεωγένης
Lemo
κατά την έρευνα των ονομάτων έχουν επισημανθεί οι εξής καταλήξεις σε αντιστοιχία :
 -kan = -γένης,  -man = -μένης,  -vilu = -φίλος,  -katum = -κράτης,              -pan = -φάνης,  -an = -άνης,  - huenu = -γονος, -
-puli = -πυλος,  -gav = -γαίος,  -gaki = -οχος, -manki = -μαχος,
  -laf = -λοχος,  -gueo = -κευς,  -ande = -άνθης,  - taro = -δωρος      
- ante = αντης,  -pai = -ίππος,  - polikan = - πολυγένης.


·        Στην γλώσσα των Αραουκανών είναι συχνή η αποκοπή ολόκληρων συλλαβών χάριν συντομίας. Το φαινόμενο αυτό θα το συναντήσουμε και σε άλλα ονόματα.      
ΑΡΑΟΥΚΑΝΕΣ ΜΕ ΤΟΠΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ  ΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΕΣ ΜΕ ΧΛΑΜΥΔΑ



 


Πηγή
http://hellinon.net/Chile.htm


-Δείτε και παλαιότερο θέμα μου 

Η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών της Χιλής.

Του ΛΟΝΚΟ ΚΙΛΑΠΑΝ
Related Posts with Thumbnails